Her şey bundan tam 50 sene önce olgunlaşmaya başladı. Yıl 2020 Kış ayındayız güneş tam tepede insanları kendine mecbur bırakacak derecede sıcak, ozon tabakasında da ciddi delikler ortaya çıktı.

AYŞE KOŞAN

Kızılcabölük Hanife ve Ahmet Paralı Mesleki ve Teknik Anadolu Lise

        Çöplerden plastik kağıt ve benzeri maddelerin hepsi sokaklardaydı .  Sular açık, bozuk çeşmeler  hala damlamakta, insanlar suyu düşüncesizce harcamakta, duşta kalma süresi ise 30 dakika bilinçsizce su katliamı. Bunlar böyle oldukça kutuptaki hayvanlar ölecek , doğanın dengesi bozulacak sadece damlayan çeşmeyi tamir etmek belki de bir kutup ayısını kurtaracak belki de iki Pengueni hayata döndürecek.  İşte bu acıları anlatan bir kutup ayısı…

Proje Ekibi;Yaşar K.,Alperen,Serkan,Melike,Yaşar

Kızılcabölük Hanife ve Ahmet Paralı Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi

LEYLA KILINÇ

Arıcak Çok Programlı Anadolu Lise

Hasta olan çocuklarına tüm bu olayları anlatıyordu her şey bundan tam 50 sene önceydi. Sokakta oyun oynarken bir arkadaşımı yerde baygın buldum. onu ilk önce hasta sandım. Durumunu bizim köyün en iyi doktoruna sordum. Başına güneş geçmiş birkaç gün dinlenmesi gerekiyormuş

  Bu sözü ilk defa duyuyordum o pırıl pırıl canlılara hayat veren güneş arkadaşımın başına nasıl da geçmiş. Meraklandım anneme sordum bilmiyor, babama sordum bilmiyor, yani doktor amca bize ne olduğunu anlatana kadar kimse o sözcüğün ne anlama geldiğini bilmiyordu.

     Artık güneşten hiç korkmadığım kadar korkuyordum. o korkuyla iki gün dışarı çıkmadım evde arada bir elimi başıma koyuyor güneş geçmiş mi diye kontrol ediyordum.

Proje Ekibi:  Zilan, Semagül , Fatma , Yusufcan , Esma , Dilan, Aslı, Betül

Arıcak Çok Programlı Anadolu Lisesi 

AYŞE CAN

Kaşgarlı Mahmud Anadolu Lisesi - BURSA

Eğer biraz sıcak gelirse kafamı buzdolabına sokup birkaç dakika bekletiyordum. Ben bunları yaparken annem kafamı buzdolabından çıkarmak için uğraşıyordu. Ben ise ölmemek için kafamı buzdolabından çıkarmıyordum üçüncü gün  annem ve babam beni yine orada görünce gülmeye başladılar.

      Ben ise bu olayı gayet ciddi bir işmiş gibi tam 50 sene öncesinden başlamıştım.Tüm arkadaşlarım dışarıda oyun oynarken ben acayip icatlarımla ortalarda bir uzaylı gibi dolaşırdım.Bir gün gidip doktor amcaya bu güneş geçmesinin sebebini sordum. Doktor amca anlatmaya başladı :

Proje Ekibi: Aleyna, Beyza,Esra,Ezgi,Melih,Rumeysa,Seçil,Sevilay,Zeynep

Kaşgarlı Mahmud  Anadolu Lisesi - BURSA

  AYŞE TOR

  DİDİM ESRA KARAKAYA ANADOLU LİSESİ-AYDIN

    İnsanlar artık suyun değerini bilmiyor, su kaynaklarımız tükeniyor ve etraflarında o kadar çöp torbaları varken yiyecek ve içecek çöplerini yere atmaktan zevk alıyorlar.  Bizim esas sorunumuz çöplerle. İnsanlar yarattıkları çöplerin farkında değiller. İşte o çöpler önce ozon  tabakasını  zedeledi.

     Sonra ise gittikçe büyüyen birkaç tane delik açılmasına sebep oldu. Güneş Işınları artık o deliklerden girerek bize zarar veriyordu. Buzullar ve su kaynaklarımız  tükeniyor.Bizim en büyük oksijen kaynağımız ise yavaş yavaş, tek tek tek yok oluyordu. Doktor amcanın tüm bu olayları anlatması tam 2 saat sürdü .

Proje Ekibi;Ahsen B.K.-Tuğçe B.-Natali A.-Sudenaz P.-Ada H.K.

            DİDİM ESRA KARAKAYA ANADOLU LİSESİ-AYDIN

ŞEYDA MUSLU

Zigana Mesleki Ve Teknik Anadolu Lisesi-Gümüşhane

Doktor amcanın anlattıkları beni çok etkiledi. O kadar etkiledi ki, daha tanımadığım insanlardan nefret etmeye başlamıştım. Kendimde hiç suç aramıyor, tüm sorumluluğu bu insanlara yüklüyordum. Oysa bazıları bizi kurtarmaya çalışıyormuş.

Yanılmıyorsam iki ay sonraydı, birkaç tane insan bizim köye gelmişti. Beni görmesinler diye evin arkasına saklandım ama yine de beni görmüş olacaklar ki üzerime doğru gelmeye başladılar. Korkudan ürküp kaçmaya başladığımda kendimi yerde buldum. Uyandığımda gördüklerim karşısında çılgınca ağlamaya başladım.

Proje Ekibi; Nur, Nuriye, Sibelcan, Ubeyd

Zigana Mesleki Ve Teknik Anadolu Lisesi

SEVAL MAKAL ÖZATA -OMTAL

Etrafında kalın demirler vardı,yanımda benimle aynı durumda olan bir kutup ayısı.İnsanlar etrafımıza toplanmış acayip acayip bize bakıyorlardı.gözüm bir çocuğa takılmıştı,elindeki şekeri çöpün olduğu yere attı. Doktor amcanın söylediklerini şimdi daha iyi anlıyordum.Yanımdaki arkadaşımla oradan kurtulma planı yapıyorduk.

Oradan kimse yokken kaçacaktık. Bunun için sabırla güneşin batmasını bekledik.Akşam herkes gitmişti,bizim kafesteki kırık bir demiri yerinden oynatarak oradan kaçtık ve sabah oluncaya kadar koştuk.

Güneş doğduğunda etrafı dolaştık.İnsanların evleri daha büyük ve daha güzeldi,etrafta kimseler yokken rahat rahat geziniyorduk.

OĞUZHAN MESLEKİ VE TEKNİK ANADOLU LİSESİ 

PROJE EKİBİ

AYLİN-ÖZLEM-SILA-AYŞEGÜL-HAVANUR

ADİLE ÖZDEMİR

Şehit Erol Olçok Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi-Bursa

En sonunda insanların baraj dediği yere geldik burası bizim okyanustan çok çok küçüktü.Acaba bu

kadar su insanlara yetiyor mu diye düşündüm. 

Bittiğinde anlayacaklardı elbette.Geceyi orada geçirdik. Hava bizim oralardan daha sıcaktı, gece ikimiz de uyuyamadık ve sabaha kadar

sohbet edip birbirimizi tanıdık, daha sonra da hayaller kurmaya başladık.

Proje Ekibi: Kader,Feyza,Aybüke,Zeynep

Şehit Erol Olçok Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi-Bursa

RAZİYE DURMUŞ

NENE HATUN MESLEKİ VE TEKNİK ANADOLU LİSESİ

Niçin büyük olmayı istiyorsun?

Çünkü eğer büyük olsaydım bağımsız olacaktım ve insanlar beni ciddiye alacaklardı. O zaman ne yapacaktın ki?

Ne mi yapacaktım,çevreyi koruyup kollayacaktım insanlar beni anlamasalar da onlara bu işin ciddiye bindiğini anlatacaktım, ne bileyim bir şekilde kendimizi kurtaracaktım. Ben öyle konuşunca arkadaşım iç geçirdi ve keşke olsaydık ama değiliz, inşallah biz büyüyünce çok geç kalmış olmayız dedi.

Gökyüzündeki yıldızları izlerken uyuyakalmışım. Sabah için planımız bir şekilde buradan Kuzey Kutbuna gitmekti. Sabah olunca doğru bizi getirdikleri limana gittik, giderken yollarda gördüklerim beni hayrete düşürdü. Sokaklarda o kadar çöp bidonu ve torbaları vardı ki, yerler berbattı. Çeşmeler boşu boşuna akıyordu çünkü onların anıları dahi yoktu.

Proje Ekibi:  Beyzanur, Habibe, Semra, Esmanur

Nene Hatun Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi 

SALİH MACİT

 SALİH MACİT

 SALİH MACİT / MENTEŞE SOSYAL BİLİMLER LİSESİ

SALİH MACİT

MENTEŞE SOSYAL BİLİMLER LİSESİ

İçimden galiba bu insanlar ; suyu hiç bitmez bir şey sanıyorlar , dedim.Biraz yürüdükten sonra nihayet limana gelebildik.Derhal gemiye bindik.Gemiye binmek , denizin üzerinde hareket etmek... Neden çok heyecanlı şeylerdi bunlar ?

Annemlere kavuşacağımı bilmek çok güzel bir duygu diye içimden geçirirken ağır bir sarsıntı duyduk. Ne olduğunu bilmiyorduk bu şiddetli sarsıntının.Derken ayaklarımın ıslandığını fark ettim.Gördüklerim karşısında paniğe kapıldım çünkü geminin içi çok hızlı bir şekilde su alıyordu.Merdivenlerden düşe kalka çıktık.Büyük korkular içindeydik, herkes sağa sola koşuyordu.

PROJE EKİBİ 

PERİHAN / KEREM /EBRU /ELİF /KARDELEN

MENTEŞE SOSYAL BİLİMLER LİSESİ

Arzu ARPAÇAY / Nevzat Karabağ Anadolu Lisesi/Erzurum

O kadar panik halindeydiler ki bizi bile fark etmediler. Biz ise son derece meraklıydık, bu işin sonunda ne olacağını merak ediyorduk. Zaman nasıl geçti bilmiyorum ama gemi dibe battı ve sonunda sulara gömüldü. Ben bir sandığın üzerindeydim ama arkadaşım yoktu. Onu arıyordum gözlerimle, derken arkadaşımı suda çırpınırken buldum.

Yanına kollarımla destek sağlayarak gittiğimde her şey için çok geçti ve ben geriye kalan yolculuğumda tek başınaydım, kollarımla gidebildiğim kadar gittim. Sonunda yorgunluktan uyuyakalmışım. Sabah kendimi bidonların dibinde buldum hemen atladım ve ülkemde olduğumu hemen anladım koşarak evimize gittim, içeriye girdiğimde ikisi de beni gördüklerine inanamadılar.

Proje Ekibi:

ceren.nevzat, bahadır.nevzat, esra.nevzat, nisa.nevzat, emin.nevzat, medine.nevzat  Arzu Arpzçay/Nevzat Karabağ Anadolu Lisesi/Erzurum

AYGÜN ŞİRİNOVA

Bakü,309 Nomreli Tam Orta Mekteb

PROJE EKİBİ

Ravan Aygün/309 Nomreli Tam Orta Mekteb

Medine/309 Nomreli Tam Orta Mekteb

Sonra da ağlayarak bana sarıldılar.Annemle babama başından geçen olayları bir bir anlattım. Ben yokken bir arkadaşım 3 gün önce hayatını kaybetmiş.Başımdan geçenlerin hepsini anlattığımda da ağlıyordum. Çocuklarıma hikayenin bittiğini söylediğimde artık bir yavrumu kaybetmiştim.Ağlamam onunla birlikte bin at daha arttı.Çocuğum bana kardeşinin ölüm sebebini sorduğunda ona şu cevabı verdim.

İnsanlardan biri suyu kapatmayı unutmuş olmalı!