"Το παραμύθι της Ελιάς", της Παναγιώτας Κασίμη 

Μια φορά και ένα καιρό ζούσε σε μία φτωχή γειτονιά  μια κοπέλα που την έλεγαν Ελιά.

Οι άνθρωποι δούλευαν σκληρά για να έχουν καθημερινά φαγητό και ότι άλλο χρειαζόταν για να ζήσουν.

Τα παιδιά ήταν λυπημένα .......

Η Ελιά έβλεπε τα παιδάκια και  τους ανθρώπους της γειτονιάς της λυπημένους και γύριζε στο σπίτι στεναχωρημένη.

Για να κάνει χαρο΄ύμενη την γιαγιά της της έκανε κάθε μέρα παρέα.

Για να μην στεναχωριέται ο παππούς τον πήγαινε βόλτα με το αναπηρικό καρότσι.

¨Όμως όσο και αν προσπαθούσε οι άνθρωποι συνέχιζαν να είναι λυπημένοι και η ίδια στεναχωρημένη.

Μα τι να κάνω για να είναι όλοι τους χαρούμενοι;

Ένα σπουργιτάκι όμως που την αγαπούσε πολύ γιατί του έδινε ψίχουλα να φάει πέταξε μακριά για να ζητήσει βοήθεια ώστε η φίλη του να μην είναι λυπημένη.

Πέταξε μέσα στο δάσος για να βρει την καλή νεράιδα.

Τρέξε νεράιδα μου καλή  η Ελιά είναι λυπημένη , πρέπει να την βοηθήσεις.