Bin bir türlü çiçeğin bulunduğu bir orman varmış. Bu ormanda bir geyik ailesi yaşarmış. Günlerden bir gün yavru ceylan herkesten önce uyanmış, bu güzel ormanda gezintiye çıkmış.

Yalnız başına ormanda dolaşmanın ne kadar tehlikeli olduğunu bilmiyormuş. Dolaşırken bir tavşan görmüş. Tavşan:

-Dikkat et ceylan kardeş, ormanda diğer hayvanlara tuzak kuran bir kartal dolaşıyormuş. Demiş.

Ormanda güle oynaya dolaşıyormuş bizim yavru ceylan. Bir yandan da annesine papatya toplamayı düşünüyormuş. 

Derken birden karşısına bir avcı çıkmış. Yavru ceylan çok korkmuş:

-Ne olur bana acı beni vurma!

 diye, yalvarmış.

Avcı:

-Yok canım daha neler, tabiki sana zarar vermeyeceğim. Seni çiftliğime götüreceğim orda diğer hayvanlarımla beraber yaşarsın, demiş.

Avcı, yavru ceylanın yalvarıp yakarmasına rağmen onu çiftliğine götürmüş ve diğer hayvanların arasına bırakmış.

Burada diğer hayvanların yediği yiyeceklerden yemiyor ailesini özlediği için de sürekli onları düşünüyormuş. İnek, yavru ceylana:

-Yoksa beğenmiyor musun? Neden yemiyorsun ? Sen kendini bizden üstün mü görüyorsun? diye sormuş.

Yavru ceylan:

-Ben istesem de yiyemem onları beni Allah böyle yaratmış, demiş.