"Η χαμένη συνταγή"

Μία χριστουγεννιάτικη ιστορία για τη δύναμη της φιλίας και της αγάπης.

Ήρθαν και φέτος τα Χριστούγεννα! Σε όλα τα μέρη του κόσμου έφτασαν οι διακοπές και η ξεκούραση. Σε όλα εκτός από ένα! Σε ένα μακρινό χωριό του Βόρειου Πόλου όλοι οι κάτοικοι ξυπνάνε νωρίς το ξημέρωμα για να πιάσουν δουλειά. Δώρα, στολίδια, λαμπιόνια και χαρούμενες χριστουγεννιάτικες μελωδίες ντύνουν μέχρι και το πιο απόμακρο σπίτι του χωριού.  Στη μέση της πλατείας στέκεται περήφανο ένα τεράστιο έλατο γεμάτο από τα πιο πολύχρωμα και φωτεινά στολίδια και λαμπιόνια. Σε μία μεριά της πλατείας περιμένουν οι τάρανδοι γεμάτοι ανυπομονησία για το φετινό τους ταξίδι.

Χτισμένο σε μία χιονισμένη βουνοκορφή βρίσκεται το σπίτι του Ζαχαρία Ζαχαρένιου, του διάσημου ξωτικο-ζαχαροπλάστη του χωριού. Κάθε χρόνο τέτοια μέρα όλο το χωριό μοσχομυρίζει από τα μυρωδάτα γλυκά που φτιάχνει ο Ζαχαρίας. Τάρτες, πουτίγκες, κουραμπιέδες, μελομακάρονα... Και φυσικά! Τα πεντανόστιμα μπισκοτάκια σοκολάτας. Ας μπούμε να του πούμε ένα ΓΕΙΑ.

"Γεια σας παιδιά! Γλυκές ζαχαρο-καλημέρες σε όλους. Το όνομα μου είναι Ζαχαρίας Ζαχαρένιος και όπως ίσως καταλάβατε είμαι ο πρωτο-ζαχαροπλάστης του χωριού. Λατρεύω τα Χριστούγεννα! Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες το σπίτι μου γεμίζει με πεντανόστιμα γλυκά. Τάρτες, κεκάκια με σαντιγί, τούρτες και φυσικά τα αγαπημένα μου μπισκοτάκια σοκολάτας. Κανένας άλλος δεν μπορεί να φτιάξει τα μπισκοτάκια σοκολάτας μου. Φυλάω τη συνταγή κρυμμένη στην κουζίνα. Ελάτε να σας δείξω!"

Ο Ζαχαρίας άνοιξε το ντουλάπι για να βρει τη συνταγή, αλλά... Η συνταγή δεν ήταν πια εκεί! 

"ΩΧ! Η συνταγή μου! ΜΟΥ ΤΗΝ ΚΛΕΨΑΝΕ! Τι θα κάνω τώρα;", είπε ο Ζαχαρίας και συνέχισε...

                         "Θα πάω να ρωτήσω τους φίλους 

                           μου να μου πούνε αν γνωρίζουν κάτι και επί την ευκαιρία θα τους καλέσω στο σπίτι μου για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι." 

Κι έτσι ο Ζαχαρίας ξεκίνησε για να βρει τη 

χαμένη του συνταγή .

Το πρώτο σπίτι που συνάντησε ανήκει στον ξωτικο-ταχυδρόμο του χωριού, τον Άκη Γραμματοσημάκη. Ο Ζαχαρίας χτύπησε την πόρτα.

"Άκη Γραμματοσημάκη, καλέ μου φίλε είσαι μέσα;", φώναξε ο Ζαχαρίας.

"Πέρασε φίλε μου, είναι ανοιχτά.", είπε ο Άκης Γραμματοσημάκης. 

-Τι συνέβη φίλε μου; Φαίνεσαι ταραγμένος.

-Αχ Άκη δεν θα το πιστέψεις! Χάθηκε η μονάκριβη  συνταγή με τα μπισκοτάκια σοκολάτας! Μήπως την έχεις δει κάπου;

-Μα τα χίλια γραμματόσημα! Μισό λεπτό να κοιτάξω. Μήπως η συνταγή σου μοιάζει κάπως έτσι;

-Σε ευχαριστώ, αλλά όχι δεν είναι αυτή η συνταγή μου. Ααα! Παραλίγο θα το ξέχναγα. Θα χαρώ αν έρθεις στο σπίτι μου για το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι.

-Σε ευχαριστώ πολύ Ζαχαρία! Θα έρθω σίγουρα!

Ο Ζαχαρίας συνέχισε να ψάχνει μέχρι που έφτασε στο σπίτι του ξωτικο-παιχνιδοποιού, του διάσημου κατασκευαστή παιχνιδιών του χωριού Ράζη Γρανάζη. Ο Ζαχαρίας έσπευσε να χτυπήσει την πόρτα. 

«Τακ-τακ-τακ! Ράζη Γρανάζη είσαι μέσα;», είπε ο Ζαχαρίας και ευθύς ακούστηκε μία λεπτή φωνή από μέσα που του έλεγε:

«Εδώ είμαι Ζαχαρία μου έρχομαι να σου ανοίξω αμέσως.»

Τι συνέβη φίλε μου; Φαίνεσαι ταραγμένος.

-Αχ Ράζη δεν θα το πιστέψεις! Χάθηκε η μονάκριβη  συνταγή με τα μπισκοτάκια σοκολάτας! Μήπως την έχεις δει κάπου;

-Μα τα χίλια παιχνίδια! Μισό λεπτό να κοιτάξω. Μήπως η συνταγή σου μοιάζει κάπως έτσι;

-Σε ευχαριστώ, αλλά όχι δεν είναι αυτή η συνταγή μου. Ααα! Παραλίγο θα το ξέχναγα. Θα χαρώ αν έρθεις στο σπίτι μου για το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι.

-Σε ευχαριστώ πολύ Ζαχαρία! Σίγουρα θα έρθω!

Καλως ήρθατε

Ο Ζαχαρίας συνέχισε να ψάχνει μέχρι που έφτασε στο σπίτι της Λένας Καραμελένιας, του διάσημης κατασκευάστριας ζαχαρωτών του χωριού. Ο Ζαχαρίας έσπευσε να χτυπήσει την πόρτα. 

«Τακ-τακ-τακ! Λένα Καραμελένια είσαι μέσα;», είπε ο Ζαχαρίας και ευθύς ακούστηκε μία γλυκιά φωνή από μέσα που του έλεγε:

«Εδώ είμαι Ζαχαρία μου έρχομαι να σου ανοίξω αμέσως.»

-Τι συνέβη φίλε μου; Φαίνεσαι ταραγμένος.

-Αχ Λένα δεν θα το πιστέψεις! Χάθηκε η μονάκριβη  συνταγή με τα μπισκοτάκια σοκολάτας! Μήπως την έχεις δει κάπου;

-Μα τα χίλια γλειφιτζούρια! Μισό λεπτό να κοιτάξω. Μήπως η συνταγή σου μοιάζει κάπως έτσι;

-Σε ευχαριστώ, αλλά όχι δεν είναι αυτή η συνταγή μου. Ααα! Παραλίγο θα το ξέχναγα. Θα χαρώ αν έρθεις στο σπίτι μου για το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι.

-Σε ευχαριστώ πολύ Ζαχαρία! Σίγουρα θα έρθω!

Ο Ζαχαρίας συνέχισε να ψάχνει μέχρι που έφτασε στο σπίτι του ξωτικο-μουσικού, του Νότη Πεντάγραμμου. Ο Ζαχαρίας έσπευσε να χτυπήσει την πόρτα. 

«Τακ-τακ-τακ! Νότη Πεντάγραμμε είσαι μέσα;», είπε ο Ζαχαρίας και ευθύς ακούστηκε μία τραγουδιστή φωνή από μέσα που του έλεγε:

«Εδώ είμαι Ζαχαρία μου έρχομαι να σου ανοίξω αμέσως.»

-Τι συνέβη φίλε μου; Φαίνεσαι ταραγμένος.

-Αχ Νότη δεν θα το πιστέψεις! Χάθηκε η μονάκριβη  συνταγή με τα μπισκοτάκια σοκολάτας! Μήπως την έχεις δει κάπου;

-Μα τις χίλιες νότες! Μισό λεπτό να κοιτάξω. Μήπως η συνταγή σου μοιάζει κάπως έτσι;

-Σε ευχαριστώ, αλλά όχι δεν είναι αυτή η συνταγή μου. Ααα! Παραλίγο θα το ξέχναγα. Θα χαρώ αν έρθεις στο σπίτι μου για το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι.

-Σε ευχαριστώ Ζαχαρία μου! Σίγουρα θα έρθω!-