UMUDUNU KAYBETME

       Zeynep 8 sınıfa giden güler yüzlü iyi huylu bir kızdı ve artık liseye giden geçecekti. Güzel bir yeri kazanmayı çok istiyordu. Çok çalışmalıydı ve bunun için tam bir ayı vardı. Bu hafta bayram haftasıydı. Annesi evin her köşesini pırıl pırıl yapmak için elinden geleni yapıyordu. 

      Zeynep'ten de pencereleri silmesini istedi. Zeynep de hemen işe koyuldu. Zeynep aşağıya baktıkça daha da fena oluyordu. Tam da son pencereyi silerken bacağına kramp girdi ve o anda işte olanlar oldu.

     Zeynep tam 9 kattan aşağıya düşmüştü. Kendine geldiğinde hastanedeydi. Gözlerini açtı ama yanında kimse yoktu, kalkmak istedi ve o anda hayatının şokunu yaşadı. Bacağının kesildiğini gördüğü an hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı. Ailesi onun sesini duydu ve hemen odaya girdiler. 

    Herkes neden ağladığını anlamıştı. Bir süreliğine kimseden çıt çıkmıyordu. Zeynep, ”Bu nasıl olur? Ben şimdi ne yapacağım? Ya okuldaki arkadaşlarım beni görünce ne tepki verecekler?” bir süre yine herkes çok sessizdi .

     Doktor “Bunun senin için ne kadar zor bir durum olduğunu biliyorum Zeynepciğim ama kendini bu kadar üzme sen yine koşup oynayacaksın ve arkadaşların da senin tahmin ettiğin gibi tepki vermeyecekler. Hem bacak protezi diye bir şey var” dedi. 

      Zeynep'in yanına oturdu ve ona bacak protezi hakkında her şeyi anlatmaya başladı. Zeynep kendini daha iyi hissediyordu ama bacağın ağrısı bir türlü dinmiyordu. Sessizce ağlamaya başladı ve o an ilacın etkisiyle uykuya dalmıştı.

                               1 AY SONRA

        Olayın üstünden tam bir ay geçmişti. Zeynep kendini daha iyi hissediyordu. Bu süreçte okula gitmemişti ve bugün sınav için okula gidecekti. Eşyalarını hazırladı. Tam çıkacakken aklına koltuk değneğini almadığı geldi. Artık onsuz bir adım bile atamıyordu. Yolda herkesin ona ne tepki vereceğini düşünüp durdu. 

         Okula vardığında arkadaşlarının okulun kapısında beklediklerini gördü merdivenlerden inip arkadaşlarının yanına gitmeyi düşünüyordu ama düşündüğü gibi olmadı. Tek ayakla yürümek zordu ve o anda dengesini kaybedip, düştü. Herkes etrafında toplandı. Önceden düştüğünde kimsenin yardımına ihtiyaç duymadan kalkabiliyordu ama şimdi hiç de öyle olmadı. İki kız yardım etmek istediler ama o anda Zeynep'in arkadaşları gelip Zeynep'e yardım etti. Arkadaşları ilk başta Zeynep'i tanıyamamışlardı. Okul bitene kadar Zeynep'in yanında olmuşlardı.

                             2 AY SONRA...

          Zeynep'in o gün doktor kontrolü vardı. Hem de o çok beklediği bacak protezine kavuşacaktı. Doktora vardıklarında doktor durumunun daha iyiye gittiğini söyledi. Zeynep önceden ölçüleri verdiği için protezi hazırdı. Protezini taktığı an çok değişik hissetmişti. Ama artık şu şort etek elbise giyemeyecekti. Çünkü alttan protezin gözükmesini istemiyordu. 

                            5 YIL SONRA...

Zeynep artık 20 yaşına gelmişti. 2 ay önce öyle bir karar almıştı ki hayatı değişmişti. Artık yüzme kursuna başlamıştı ve tam 5 senedir yüzücüydü. Bu 5 sene içindeki hayali kendine bir yüzme havuzu açmaktı. Ailesinin de yardımıyla bunu da başarmıştı. Kendi gibi olan çocuklara yüzme öğretmeye başlamıştı bile…

                                        SON