O gün erkenden uyanan Suna çok heyecanlı ve sevinçliydi.Yıllardır görmediği kuzeni Can Almanya'dan gelecekti.Annesine saat kaçta gelecekler diye soruyordu.Annesi öğle vaktinde gelirler diyordu. Suna heyecanla annesine yemek yaparken yardım etmeye çalışıyordu. Birden kapı çalındı.”Geldiler” diyerek kapıya koştu.Gelen babasıydı.Babası Suna'ya uzun uzun baktı.Babası Suna'ya Can'ın Almanya'da kaza yapıp,yürüyemediğini söylememişti. Çünkü Can kaza yapıp yürüyemediğini öğrenmesini istememişti.Bunun sebebi Suna'nın üzülmesini istemesiydi.

Suna'nın babası “Gelmek üzerelerdir.” dedi. Suna babasının sesindeki heyecanı ve annesinin heyecanını anlayabiliyordu.Kendisi de sevinç ve heyecanını gizlemiyordu.Birden bir korna sesi duydular.Balkona çıkan Suna sevinçle bağırmaya başladı,”Geldiler! geldiler !Anne ve babası Suna’nın yanına koştu.Onlar da sevinçliydi.Suna'nın babası aşağı inip “Onları karşılayacağım.” dedi ve aşağı indiler eşyaları alıp yukarıya çıktılar. Bu esnada Suna Can’ın arabadan neden inmediğini düşünüyordu.Sonra Can’ın babası,”Ben Can’ı getireyim.” deyip aşağıya indi.

Babası Can’ın koluna girip Can’ı getirdi Suna çok şaşırdı. Canı koltuğa oturtan babası koltuk değneklerini getirdi. Suna olanlara anlam veremiyordu. Can ise Suna'nın şaşkınlığını anlamıştı. Suna, ”Can sana ne oldu.” dedi. Can, ”Her şeyi anlatacağım.” dedi. Suna'nın annesi, ”Herkes yemeğe.” dedi. Öğle yemeği yediler. Yemekten sonra Suna Can’a, ”Hadi anlat.” dedi. Can bundan 1 yıl önce kaza geçirip yürüyemediğini söyledi. Suna, ”Ne kazası? Ben duymadım .” dedi. Can “Ben istedim sana söylememelerini. Senin üzülmeni istemedim .” dedi.

Can anlatmaya başladı. Kazaya gelince Münih’te okula giderken benim dikkatsizliğimden olacak yolun karşısına geçerken araba çarptı. Beni hastaneye götürdüler. Ameliyat oldum. Doktorlar bir daha yürüyemeyebilir dediklerinde dünyam başıma yıkılmıştı. Daha sonra iki ameliyat Daha geçirdim. Şimdi bu haldeyim. Fizik tedaviye devam ediyorum. Doktorlar zamanla koltuk değneklerinden kurtulup tamamen iyileşebileceğimi söylediler. Ben yaptığım hatanın nelere mal olduğunu anladım.” dedi. Bu arada Suna’nın annesi meyve getirdi. Meyvelerini yediler. Anneleri uyku saatlerinin geldiğini söyledi ve uyudular.

Ertesi gün Can ve Suna parka gittiler.Engelli bir çocuk gördüler ve adının mehmet olduğunu öğrendiler.Çocuk engelliler derneğine üye olduğunu söyledi.Beraber engelliler derneğine gittiler ve birçok kişiyle tanışıp birçoğunun başından geçenleri dinlediler.sık sık bu derneği ziyaret etttiler.

Günler su gibi akıp geçmişti. Suna Can’dan ayrılacağı için çok üzgündü. Teyzesi ayrılık vakti geldi diye mırıldandı. Can Suna’ya, engelliler derneğine gitmeyi ihmal etme. Engelliler derneğinden haber vermeyi unutma." dedi. ”Tamam.” dedi Suna. Can yolda ailesine engelliler derneğinden bahsetti. Yolda engelliler derneğine uğradılar. Orada Can ailesini arkadaşlarıyla tanıştırdı. Vedalaştılar ve can ailesiyle birlikte Almanya‘ya doğru yola çıktı.