Zeynep, kendi âleminde  bir kız çocuğuydu. 8 yaşındaydı.
Zeynep bir gün kırlara oynamaya çıktı. Yorulduğunu fark edince bir ağacın gölgesinde dinlenmeye karar verdi. Çok uykusu gelmişti tam uykuya dalacaktı ki bir ses duydu. Bu ses “Ah beni anlayan bir insan olsa!” diyordu. Zeynep “Sizde kimsiniz?” diye sordu ama yine aynı söz. Sesi iyice dinleyince ağaçtan geldiğini anladı. Ağaca “Sen mi konuşuyorsun?” diye sorunca ağaç “Sen beni duyabiliyor musun?”Zeynep “Evet ama sen konuşamazsın ki. Hayali sesler duyuyorum herhalde.” Ağaç “Hayır,ben gerçekten konuşuyorum. Sen beni duyabildiğine göre derdimi seninle paylaşabilirim, değil mi?” Zeynep ne diyeceğini şaşırdı “Anlat bakalım! Neymiş derdin?” 

Ağaç başladı anlatmaya. “Aslında bunu ağaç arkadaşlarıma da anlatabilirdim ama beni bir insanın dinlemesi gerekiyor.” Ağaç böyle söyleyince Zeynep daha da meraklandı. “ Bak. Aslında ben insanları çok seviyorum ama bazen onları anlamakta zorluk çekiyorum. Dünyada işinizi kolaylaştıran tüm araçlar enerji ile çalışıyor.Tamam, insanlar bunu kullanacaklar. Fakat biraz fazla kullanıyorlar. Ne birazı? Çok fazla. Bir el yıkamak için bir şelaleyi bitirmek mi lazım? İnsanlar bir odada oturuyor. Evin tüm ışıkları yanıyor bu nasıl iş? Zeynep “Haklısın ama bunları neden bana anlatıyorsun? Ben ne yapabilirim ki?  Ağaç “Biliyorum ama sende bu enerjiyi boşa harcama konusunda bir şey düşünsen.”Zeynep hala bu durumun şokundaydı. Ne yapabilirdi ki?Eve doğru yürümeye başladı.

 Akşam olunca odasının lambasını yaktı ve kırdaki gibi ses duydu. “
Ah bizi anlayan bir insan olsa!” Zeynep etrafına bakındı kimseler yoktu. Lambaya baktı. Konuşan lambaydı. Şaşırmadı “ Ben seni anlayabiliyorum benimle konuşabilirsin” Lamba şaşırdı. Başladı anlatmaya “Seninle konuşsam doğru mu bilmiyorum ama sen bir insansın anlatmam gerek Biliyorsun. Ben bir lambayım. Elektrikle çalışırım.İnsanlar karanlıkta bana ihtiyaç duyar.Bundan şikayetçi değilim. Ama beni boşa harcıyorlar. Dünyadaki elektrik enerjisi gün gün azalıyor. Sonunda olan onlara olacak. Bunu biliyorlar. Neden? Bizi tüketmek, kendilerine zarar vermek hoşlarına mı gidiyor? Lütfen hem bizler için hem de insanlık için bana yardım et! Zeynep bu sözlerden çok etkilenmişti.

Bir an durdu Zeynep “Şey. İyi de ben ne yapabilirim ki?Lamba “Olsun. Sen yinede bir şeyler düşün. Tamam mı?” Zeynep bu konuyu öylesine ciddiye aldı ki rüyasında bile çözüm arıyordu. Ertesi gün göldeki damlacıklardan da ağaçtan ve lambadan duyduğu sözlerin benzerini işitti. Zeynep gece gündüz düşünüyordu. Annesi ve babası “Kızım sen çok çizgi film izliyorsun onlardan etkilenmişşsin”dedi.Zeynep ertesi gün ağacın yanına gitti. Orada göl vardı. Hep beraber konuşmaya başladılar. Zeynep“kimse beni ciddiye almıyor.  Hayal gücün gelişmiş, filmlerden etkilenmişsin.“diyorlar.Biz de onlara bir oyun oynarız. Enerjinin, enerji kaynağının kıymetini anlarlar, hem de tasarrufa başlarlar.

” Lamba sen diğer lambalarla konuşup elektriğin hiçbir yere ulaşmamasını sağlayacaksın.Su damlaları, siz suyun akmasını zaten engelleyebilirsiniz. Su akmayacak. Nereye gidersiniz bilemem. Buharlasın mesela.Ağaç sen yapraklarını dökeceksin. Diğer ağaçlar da aynısını yapsınlar. Dallarını hızlı bir biçimde geri çek. Kesilecek odun kalmasın. Bir de güneşle ve rüzgârla konuş. Çok sıcak olsun, su hemen buharlaşsın. Rüzgârda sahnesi geldiğinde çok soğuk essin. Su damlaları soğur. Tekrar sular düşer. Yani yağmur yağar. Tamam mı? ” Ağaç “Ne yapmak istediğini anladım.İnsanları enerjisiz bırakıp enerjinin önemini öğreteceksin.” Zeynep “Evet.Hadi işe koyulalım.” Herkes üstüne düşen görevi yerine getirdi. İnsanlar bir iki gün aldırış etmedi. Sonra hayatları çekilmez oldu. 

 Ne su sayesinde ürettikleri enerji, ne de elektrik enerjisi vardı. Yakacak odun bile yoktu. İnsanların da enerjileri tükenmişti. Zeynep “ enerjiyi boşa harcayıp duruyordunuz.Umurunuzda bile değildi. Siz böyle yaptınız, tüm enerjimiz, enerji kaynaklarımız elimizden uçup gitti. İstediğiniz bu muydu?”Diye bir konuşma yaptı. Bütün insanlar kendilerini suçladı. Artık enerji tasarrufunun kıymetini anlamışlardı. Zeynep bunu sezince arkadaşlarına yapmaları gerekenleri söyledi. Elektrikler geldi, yağmur yağdı, nehirler, denizler hemen doldu, güneş yüzünü gösterdi, ağaçlar dallanıp budaklandılar. İnsanlar hatalarının farkına vardı. Bundan sonra hiçbir enerjiyi boşa harcamadılar. 

Susuz bir dünya olmaz

İnsan susuz kalamaz

Bitkiler kurur gider

Hiç bir canlı yaşamaz

Bu dünya çocukların
Bunu unutmayalım
Suyu israf etmeyip
Dikkatli kullanalım

Suyu boşa akıtma

Geleceği karartma

Sonraki nesilleri

Sakın ola unutma

Suyu boşa akıtma

Geleceği karartma

Sonraki nesilleri

Sakın ola unutma