Demir 26 yaşındaydı,  ve en büyük hayali zamanda seyahat etmekti. Yaptığı okumalar, bu hayalinin şimdilik imkansız olduğunu söylese de o insanın hayal ettiğini bir gün mutlaka gerçekleştireceğini düşünürdü.

Bir gün eve dönerken uğradığı antika dükkanında Demir eski bir gramofonu fark ettiğinde onu incelemeye başlamıştı. Bu antikacı Demir’in öğretmeni işletiyordu. 

Demir was 26 years old and being a time traveler was his biggest dream. He read lots of articles about it, and they all had the same result: it’s impossible.

One day, he visited an antique shop before going home. When browsing he was struck while noticing an old gramophone. This antique shop was run by Demir’s teacher Onur.

Onur uzunca bir süre öğretmenlik yaptıktan sonra istifa ederek dünya seyahatine çıkmış, daha sonra gezdiği yerlerden antika eşyaları toplamaya başlamıştı. Bir kaç yıl sonra da ailesinin ısrarına dayanamayarak Türkiye’ye dönen Onur kendine göre yeni bir iş bulamayınca bu işyerinde önce kendi koleksiyonundakileri satmaya başlamış daha sonra da yeni antikalar alarak işini devam ettirmişti.

After teaching for a few years, Onur resigned and did a world tour, collecting lots of antiques from the places he visited. After a couple of years, Onur returned to Turkey with insistence from his family. He looked for a job, but there was no job to be found. He started his own business and sold some pieces from his collection to local people. He managed to set up an antique shop the following year.

Onur, Demir ile bir süre sohbet ettikten sonra konu yine o gramofona geldi. Demir cam korumayı açıp yakından incelemek istedi, Onur “Onu satın aldığım yaşlı adam, bu korumanın içinden çıkarmamam gerektiğini söyledi, özel kıyafetlerle inceleyebiliriz sadece.”  diyerek ona dokunmaması gerektiğini anlattı.

He managed to set up an antique shop the following year. In the shop, he was trading lots of rare antiques.

Demir talked to Onur about different matters for a while, but he really wanted to learn more about the gramophone. He asked Onur to examine it, to open the glass cover. Onur rejected his request by saying, “The old man from whom I bought it warned me to keep it covered, we can only touch it in special clothes.” He warned Demir about the risks.

Demir; “Tabi öğretmenim ama bunun ne olduğunu çok merak ettim, bu nedir?”
Onur, önce ayrıntılara girmeyerek geçiştirdi. Demir’in iyice ısrar etmesi üzerine “Demir, bu eski ama nasıl kullanıldığı, kim tarafından bulunduğu kesinliği olmayan bir tür gramofon, Thomas Edison’un laboratuvarına ait olduğu bile söylenmişti. ” diye anlatmaya başladı gramofonun hikayesini..

Demir: “I’m aware of the danger, but I’m curious about it, could you tell me more?”

Onur was unwilling at first, but Demir kept asking more questions about it.

“Demir, this is old, and I don’t have much information on its exact usage and capabilities. It’s believed to have been created by Thomas Edison. “ He narrated the whole story.

Demir “Öğretmenim ben zaman makinesi yapmayı çok isterdim ve bu konu ile ilgili hâlâ araştırmalar yapıyorum, eğer izniniz olursa ben de size yardımcı olmak isterim. Geçmişi öğrenmek de geçmişe gitmek gibidir.”

“I would love to build a time machine, and I’m still doing research on this topic, I’d like to help you. Learning new things about the past is like living in the past.”

Onur ona gizemini uzun yıllar çözmeye çalıştığını ancak üzerinde çalışmasını engelleyen, gramofonu koruyan, en dayanıklı kıyafetler ve maskelerin bile etkisine uzun süre dayanamadığı zehirli bir gaz olduğu için bunu başaramadığını söylese de Demir çok ısrar edince; “Peki ama aramızda kalacak ve çok dikkatli olacaksın, öncelikle üzerinde çalışmak için kullandığımız depoya taşımalıyım.” dedi ve Demir’in ona araştırmasına izin verdi.

Although Onur told him that he had been trying to demystify it for many years, there was no improvement.  It has a poison gas surrounding it and even the most durable clothes could not resist it. So, it’s impossible to work on it freely. Demir insisted on doing some research on it. Onur let him by saying “Well, but you should keep its secret, and be careful while working on it.  I must first move it to a warehouse where we used to work on it.”

Demir öncelikle gramofonu koruyan gazdan örnek alarak çözümlemesi için arkadaşına gönderdi. Bu kimyasal duvarı eğer gazın ne olduğunu anlarsa aşabilirlerdi. Sonuçlar geldiğinde Onur, Demir’in arkadaşından gelen veriyi incelemek için aldı ve “Bu bulgular bana çok yardımcı olacak, öncekilerle karşılaştırmam lazım. Teşekkür ederim, Demirciğim bu notlar bugün bende kalsın.” dediğinde Demir’in gözü hedefe ulaşıyor olmanın heyecanıyla ışıldadı ve öğretmenine dosyanın tamamını verdi.

Demir took a sample of the gas that protected the gramophone and delivered it to his friend for analysis. Detecting the gas components would be helpful, as they could clear the chemical wall. When they got the lab results, Onur took them to his friend to examine the data and said, “These findings will help me a lot, I need to collate it. Thanks a lot Demir, I’ll look at these notes today.” Demir was so excited, they were about to overcome the problem.

Aradan bir ay geçtikten sonra Demir depodan Onur’un yanına gitti. Bir süre müşterilerin ayrılmasını beklemek gerekiyordu, bu sıkıcı bir durumdu hele de öğretmenine anlatacağı bunca haber varken. Ancak, müşteriler ardı ardına yeni sorular soruyor, Onur uzun uzun anlatıyor, bir birinden ilginç süslü hikayelere atlıyordu . Müşteriler ayrılınca Onur;

 “Demir bende tam depoya gelmeyi düşünüyordum.” dedi.

Demir spent a month on the gramophone, he would go to Onur’s shop to tell him what he got. He waited for a while for the customers to leave. Waiting was excruciating, especially when you have something to say… However, one of the customers was asking new questions continuously, and Onur answered all of them with details.

After the customers left Onur talked to Demir:

“I’m going to come over to the warehouse.”

 Demir önce biraz telaşlandı, Onur’a;

“Buyurun öğretmenim, yeni bir şey mi oldu.” diye sordu. 

“Evet ama endişelenecek bir şey yok kimyasal duvarı etkisiz hale getirecek yeni bir karışım göndermiş arkadaşın, ve galiba artık ona yakından bakmak mümkün. Bana yardımcı olduğun için sana teşekkür ederim.”

Demir felt curious at first and replied to him.

 “Did you find out something new.”, he was talking to his teacher respectfully.

“Yes, but there’s nothing to worry about, your friend has sent a new mixture that will neutralize the chemical wall, and I think it’s possible to take a closer look at it now. Thank you, it wouldn’t have been possible to overcome it without your help.”

 Demir çok mutluydu ve heyecanla;

“Öğretmenim, şimdi depoya gidebilir miyiz?” 

“Henüz ayrılmak için erken, akşam birlikte gideriz, olmaz mı?” dedi ve Demir de bir süre dükkanda kaldı.

Demir was so happy and he asked excitedly;

'Can we go to the warehouse now?"

"It's early to leave, so we'll go together in the evening, okay?"he said, And Demir also stayed in the shop for a while.