MİNİK TOHUM

 Güzel bir ilkbahar günüydü. Minik serçe alabildiğince susamış ve gükyüzünde haftalardır süzülmekten yorgun düşmüştü. Bir yandan kanadındaki bir kaşıntı onu rahatsız edip duruyordu. Tam ıssız bir çölün üzerinde uçarken bir kanat darbesiyle kaşıntısını gidermeye çalışmıştı ki serçenin kanadından fırlayan küçük minicik kahverengi tohum neye uğradığını şaşırmış bir halde yeryüzüne doğru düşmeye başladı. Peki ya şimdi ne olacaktı ?

                                                                                                    1 BÖLÜM

 Minik tohumun kalbi hızlı hızlı atmaya başladı. Yere düşüp parçalanmaktan korkuyordu. O sırada hafif bir rüzgar başladı. Rüzgar, minik tohumun yere düşüşünü yavaşlatmış onu bir tüy gibi hafifletmişti. Minik tohum yavaşça yere kondu. Rüzgara teşekkür etti, rüzgar usulca minik tohumun etrafında dönüp rica ederim diyerek oradan uzaklaştı.Peki ama minik tohum, serçenin kanatlarından nereye düşmüştü böyle ?

                                                                                               2.BÖLÜM

  Sağına soluna yukarıya aşağıya her tarafa bakındı, bakındı..Bazı küçük dağlardan başka bir şey göremedi. Uçsuz bucaksız kahverengi topraktan başka bir şey almıyordu gözleri. Neredeydi bu ağaçlar, kuşlar, nehirler? Sahi ya su aklına geldi bir anda. Su neredeydi ? Yaşamın kaynağı, kendisinin gövdesinin çatlayıp filizlenmesini, doğaya karışmasını sağlayacak olan su neredeydi ?

                                                                                3.BÖLÜM

   Minik tohum suya bakınırken rüzgarın da yardımıyla yuvarlana yuvarlana bir ırmağın kenarında duruverdi. Nerdeyim diye anlamaya çalışırken bir ıslaklık br yumuşaklık hissetti.Hissetmesiyle toprağa gömülmeye başlaması bir oldu.Aşağıya doğru gömülüyor nereye gideceğini neyle karşılacağını bilmeden toprağın içerisinde kalıverdi.

                                                                         4 BÖLÜM

Bu ıslaklık ve yumuşaklık onun uykusunu getirmişti birden. Çok da yorgundu zaten minik tohum. Gözlerini kapattı ve kendini toprağın kollarına bıraktı. Uyudu, uyudu, uyudu ve uyandığında yanında bir başka tohum daha gördü. Yalnız olmadığı için çok sevinmişti.  'Merhaba' dedi tohuma. 'Merhaba, baksana yeşermeye başlamışsın' dedi diğer tohum.

                                                                              5.BÖLÜM 

Kendini inceledi minik tohum gerçekten yeşermeye başlamıştı. "Ne kadardır uyuyorum acaba?" diye geçirdi aklından. Ardından yanındaki tohuma baktı ona başından geçenleri anlattı heyecanla. Sonra diğer tohuma sordu "Sen nasıl geldin buraya?" diye. Üstlerinde heybetle duran elma ağacını gösterdi diğer tohum. "O benim annemdir, meyvelerinden biri toprağa düştü, pikniğe gelen çocuklar toprağı eşeledi, tohumum toprağa karıştı ardından yağmur ve kar suları beni besledi ve filizlendim." dedi. "Peki bundan sonra neler olacak?" diye sordu minik tohum merakla. Anlatmaya devam etti diğer tohum.

                                                                                                       6.BÖLÜM

Az kaldı, birkaç hafta sonra filizlerimiz büyüyecek, biz de artık gökyüzünü görebileceğiz. Ben bulutları çok merak ediyorum mesela acaba güneş nasıl?
Bir kaç hafta sonra mimik tohum büyüdü büyüdü ve artık gökyüzünü görebiliyordu.Güneşe "Merhaba "dedi.İçinde tutamadığı bir heyecan vardı.Çok hızla büyüyordu.Acaba gökyüzüne kadar uzayabilir miydi,dallarındaki bu çiçekler neyin nesiydi?

                                                                   7.BÖLÜM

Küçük fidan ciçekleri olduğu icin cok 
mutluydu . Artık kucuk fidan  güzel bir 
 ağaç olmak üzereydi.Dallarindaki  çiçekler yaz mevsimi geldiğinde meyveye dönüşecekti. Acaba hangi meyve oluşacaktı 
dallarinda?
Bir gün çiçeklerine gelen küçük canlıları 
farketti . Onlarin arı olduğunu, çiçekleri  
sayesinde bal yaptıklarını öğrendi.
Acaba başka hangi küçük canlılarla 
tanışacakti ?

                                                                         8.BÖLÜM

Sonra küçük tohum diğer misafirlerini beklerken çiçeklerinin üzerinde kanatları rengarenk bir canlı farketti. Daha dikkatli bakınca bunun bir kelebek olduğunu anladı. Küçük tohum kelebeğe merhaba dedi. Ardından kelebek ve küçük tohum koyu bir sohbete daldılar. Küçük tohum başından geçenleri bir bir kelebeğe anlattı. Kelebek küçük tohumla tanıştığı için mutluluğunu dile getirdi. Kanatlarını çırparak oradan uzaklaştı. 

                                                                                       9.BÖLÜM

  Küçük tohum bu uzun serüven ve birçok arkadaşlıktan sonra  bir kiraz ağacına dönüştü. İlk meyvelerini  çocuklar yedi. Yere dökülen meyvelerinden böcekler,kuşlar yedi.   Büyüyen bu kiraz ağacından tüm canlılar faydalandı.Küçük bir tohumken büyüyüp bir kiraz ağacına dönüşmesi çocuklar ve yaşamdaki diğer canlılar için bir hayat kaynağı oldu.  

                                                                         10.BÖLÜM