Merhaba! Benim adım Luna. Bebekliğimden beri yıldızlara ilgim vardı, bebekken yıldızlara bakınca gülüyormuşum. Hâlâ da onları görünce içim rahatlıyor. Neden mi? Gelin size anlatayım:

     Küçüklüğümden beri meteorlar yıldızlara çarparak Dünya'ya değdiğinde insanlara uğur getirdiğini sanırdım. Bunu tek düşünen bendim, bu yüzden de okulumdakiler benimle dalga geçerlerdi. Fakat bir gün Dünya'ya meteor çarpacağını ve bana uğur getireceğini düşündüğüm için umursamıyordum. İyi ki de öyle sanmışım, yoksa üzüldüğümü görselerdi daha fazla zorbalık görürdüm.

     Küçükken çok ama çok inatçıydım, bu yüzden de insanlar bana

her ne kadar meteorların uğur getirmediğini söyleseler de ben bu umudumdan vaz geçmiyordum. Her akşam saatine alarm kuruyor, alarmım çalınca da pencerelerin önüne geçip gökyüzüne bakıyordum.  Çünkü evimizin yakınlarına meteor düşmesini bekliyordum. Bunu o kadar çok istiyordum ki bir yıl boyunca bunu yapmaktan hiç erinmedim. 

     Anaokulu bitirince ilkokuldan önceki 3 ay (bizde öyle oldu) boyunca uyumadan önce yıldızlara bakıp dilek dilerdim. Ezan okunurken de dua ederdim dileklerim gerçek olabilsin diye. Bunların gerçekleşeceğine dair yüzde kaç umudum olduğunu sormayın, 5 Gün boyunca basamaklarındaki sayılar ağzıma dolanır!

     İlkokullar başladığında yeniden zorbalık göreceğimden korkuyordum. Fakat öyle olmadı, bir arkadaş sayesinde. Onun adı Star idi, Yıldızlara ilgim olduğu ve "star" kelimesinin anlamı "yıldız" olduğu için onunla dost olmuştuk. Bana zorbalık yapmaya kalkanları uzaklaştırıyor, beni koruyor, çoğu zaman benimle oyun oynuyor ve hayatımı şenlendiriyordu. İlkokul hayatım mükemmeldi. Aynı sınıftan böylesine güzel bir arkadaşa sahip olmak harika! Birlikte eve gideriz, hemen yanımızda olur, sana unuttuğunda eşyalarını paylaşabilir... Senin hayatını güzelleştirir! Star da tam öyle yaptı, beni her gün gülümsetti. Kimisi bana güleç dedi, kimisi beni kıskandı. Fakat yanımda hâlâ beni koruyan biri var.

     2. Sınıf olduğumuzda artık en yakın dostlar olmuştuk. Birbirimizi çok iyi tanıyor ve rahatlıkla aramızda sır tutabiliyorduk. En çok birbirimizle oynayınca eğleniyor, en güzel mutluluğu aramızda oluşturuyorduk.

     Öğretmenimiz bir gün bize ailelerimize ev adresimizi sormamızı ve öğrenmemizi istedi. Yarın Hayat Bilgisi konumuz vardı, bu da adreslerle ilgiliydi. Hayat Bilgisine başlamadan önce öğretmenimize adreslerimizi söyleyecektik. Bu harika olacaktı çünkü öğretmenimiz bizleri ziyaret edebilir ve herkes de adresini söyleyeceği için Star'ın evine istediğim zaman - daha doğrusu ailem izin verdiğinde - gidebilecektim! O da benim adresimi duyup

bizim eve gelebilecekti. O an yarını iple çekmeye başlamıştım.

     Okul bitince yemeğimi bitirir bitirmez anneme sordum:

- Anne! Bizim evimizin adresi nedir? Bunu hemen öğrenmem lazım, çok önemli bir konu!

     Annem sözlerime güldükten sonra adresimizi söyledi. Tam odama gidecektim ki annem beni yanına çağırdı.

     Koltuklara oturduktan sonra annem bana şöyle bir soru sordu:

- Eee, söylemeyecek misin neymiş bu önemli konu? Belki ben de sana yardımcı olabilirim.

     Anneme onun yardımına değil, telefonuna ihtiyacım olduğunu söyledim. Bilgisayardan da yazışabileceğimiz için odama gidecek-

tim aslında. Fakat annemin telefonunda daha da normal hissettirdiği için ona böyle demiştim.

     Annem:

- Ne yapacaksın? Sana telefonumu vereceğim ama sakın web sitelerine adres madres yazacağım deme ha, sonra katiller gelir seni kaçırmaya çalışırlar. Bunu istemezsin herhalde!

     dedi. Ben de anneme:

- Evet istemem, sadece Star'a adresimizi vereceğim, o da kendi adresini verecek Böylece istediğimiz zaman evlerimize gidebileceğiz!

     dedim. Annem bunu kabul etti ve ben de adresi yazdım, Star da.

     Yarın olmuştu, annem beni 8.15'te uyandırıp okula götürmüştü. Bu sefer geç kalsak da 4-5 dakika fark etmezdi. Fakat sınıfımdaki zorbalar maalesef ki benimle dalga geçmekten vaz geçmedi. Ama bunu o kadar da umursamıyorum, zorbalar insanların kendilerinden geri seviye olduklarını düşündüğünde bu gerçekleşmiyor ne de olsa.

     Dün kendimize, bugün de öğretmene adres söylemiştik. Ev adresimizi söylerken evimize şu zorbalardan biri gelir de beni rahatsız eder diye endişelenmiştim fakat bunun olasılığı düşüktü. Hem o zorbaların annesi ve babası hep agresif, kabul etmezler zaten gitmek isteseler de.

     Dün pek de olay olmadı Star ile aramızda. Yine her hafta içi olduğu gibi teneffüslerde birlikte eğlendik. O iyi ki var, hayatımı şenlendiriyor. Herhalde meteor gelmeden bana şans verildi.

     Az önce dün demiştim, yani yarın oldu tekrardan. 2 Gün sonra 15 tatile giriyorduk. Bu 15 gün içinde de Star ile eğlenebilirdik. Bu fırsatı kaçırmamak için de ödevlerimi ve derslerimi evden gelir gelmez yapıyor ve çalışıyordum. 15 Tatile girince işim olursa Star ile yeterince görüşemem sonuçta.

     Star bugün evimize geldi. Saat 11'de kapımızın zili çaldı, annem kapıyı açtığında ise Star'ın geldiğini söyledi. O kadar mutlu olmuştum ki, o sırada ders yapmama rağmen kapıya koşuverdim.

Star beni gördüğünde gülümsedi, bana önemli bir soru soracağını söyledi. Ona "Tabii ki." diyerek odama aldım.

     Star bunun gizli bir şey olduğunu söyleyince de kapıyı kapattım, gizli şeyler araya girince heyecanlanıp drama yaparım biraz.

     Star:

- Benim "Rose" diye bir arkadaşım var.  Zor durumda kalanlar, depresyona girenler, senin gibi sürekli zorbalığa uğrayanlara yardım etmek isteyenlere bir kulüp kurmuş. Sen zorbalığa uğrarken ben nasıl yardım ettiysem, kulübün üyeleri de bu insanlara öyle yardım edecekmiş. Bu kulübü diğer arkadaşlarıma söylememi istedi, üye arıyormuş. Katılmak ister misin?

     Kulüp mü? Bir kulüp veya grupta olmayı küçüklüğümden beri hep istemişimdir. Bu yüzden de ona tabii ki de aklınızda olan şeyi, "Evet" sözcüğünü söyledim. Ne de olsa bu hem küçüklük hayalimi gerçekleştirmem, hem de 15 tatilde  yeni arkadaşlar edinmem için bir fırsattı.

     Ben kulüp üyesi onayımı yaptıktan sonra Star bana "Güzel, artık Rose mutlu olacak ve Zoyar Kulübü'nün bir üyesi olacaksın!" dedi. Bunu dedikten sonra tam çıkacaktı ki ona "Hey! Bu kulüp neden gizli? Eğer ailem insanlara yardım ettiğimi görürlerse benimle gurur duyarlar!" diye sordum. Star da bana "Çünkü Rose biraz utangaçtır. İnsanlar kulübü kimin yarattığını sormayacaklar ama

yine de bu kulübü gizli yapmak istiyor. Fakat nasıl oluyorsa arkadaş edinirken yüzünde mini minnacık bir kızarıklık bile yok!" dedi. Son olarak da bana veda ederek odamdan çıktı. Fakat odamdan çıksa da sözleri kafamda: "Güzel, artık Rose mutlu olacak ve Zoyar Kulübü'nün bir üyesi olacaksın!".

     Saat öğleden sonra 8 iken Star'dan bana bir mesaj geldi. Şöyle yazıyordu: "Merhaba Luna. Hani sana Zoyar Kulübü'nün bir üyesi olacağını söylemiştim ya? Rose üyeliğini kabul etti ve kulübün mesajlaşma linkini sana atmamı söyledi. https://whatsapp.com?=chatgroup/012023089aQ1=a?wq/zoyarkulubu/a2fw*. Al, linki burada.". Çok heyecanlanmıştım.

*: Bu link gerçek değil ben uydurdum. Google'ye boş yere aratmayın sonra.

Ayrıca altına da yarın o kulübün olduğu yerde buluşmamız gerekiyormuş. Bir adres yazdı ama söylersem çok uzun olur.

     O gün yarını heyecanla bekliyordum. Yarın olunca da annemden izin aldıktan sonra bisikletimle Star'ın bana attığı adrese gitmeye başladım. Yolda kalbim çok hızlı atıyordu, çünkü ilk defa bir kulübe giriyordum ve Star mükemmel biri ise arkadaşlarının da mükemmel olması ihtimali yüksekti.

     Kulübün olduğu yer adı üstünde bir kulübeydi. Kulübenin önünde bisiklet park etme yeri vardı, ben de bisikletimi oraya park ettim. Kulübenin içine girdiğimde Star ile birlikte 4 kişi vardı. Yani ben kulübün 5. üyesiydim. 5 Üyelik bir kulüp benim için idare eder.

     Kulübeye girdiğimde 6 sandalye vardı. Kulübün tam üyeye ulaşması için 1 kişiye daha ihtiyacımız vardı.  Bir tanesine oturdum, ve Rose konuşmaya başladı. Bütün herkes gözlerini ona dikmişti.

     Rose:

- Öncelikle, buraya gelen herkese teşekkür ederim. Bu kulübün yaratılması lazımdı, daha doğrusu bu kulüpten çok daha olması. Ve biz de bu kulübü yaratarak zor durumda olan insanlara katkıda bulunmanın ilk adımını atıyoruz.

     Ben Rose, Rose Murr. Bu kulübü zor durumda kalan insanlara yardım amaçlı oluşturdum. Zorbalığa uğrayanlara, parası olmayanlara; yemeği, suyu, evi, hiçbir şeyi olmayanlara yardım

edeceğiz. Parası olmayanlara en az 20 lira verebilirsiniz, sizi zorlamıyorum fakat para vermelisiniz. Suyu olmayan insanlara en az 1 şişe su verebilirsiniz de. Veya aileniz izin verirse isterseniz arkasında koca bir damacana su taşıyan kamyon bile götürebilirsiniz! Bu durum size kalmış. Ayrıca yemeği olmayanlara en az 3 kepçe veya 20 kaşık yemek verebilirsiniz. Fakat en fazla 25 tabak yemek götürebiliriz, büyük kuzenlerim ve tanıdığım büyüklerim en fazla bu kadar taşıyabilir. 

     dedi. Herkes bunu kabul etti. Kulüp üyeleri aralarında biraz konuştuktan sonra Rose şöyle dedi:

- Birbirinizi tanıtmayacak mısınız? Sizi nasıl çağıracağım?

     Sonra da sarı saçlı bir kız Rose'nin konuşurken üstüne çıktığı tahta kutuya çıkarak kendini tanıtmaya başladı:

- Merhaba! Ben Sophie (Sofi).  Müzik çalmayı severim, oyun oynamayı da.  Aranızda iş yaparken zorlanırsanız ne olursa olsun hemen yardımınıza gelebilirim, beni çağırmanız yeterli. 

     Sophie'den sonra kahverengi saçlı bir erkek çıktı kutuya, sonra da başladı kendisini tanıtmaya:

- Ben Mark. Futbol severim, arada sırada basketbol da oynarım. Bu yüzden de boyum biraz uzundur. Bir şeye yetişemediğiniz zaman seve seve yardım edebilirim, ya da bir problem oluştuğunda. Matematik problemi olursa da mutlaka!

     Mark kendini tanıttıktan sonra Star kendisini tanıttı, onu zaten bilmeniz gerektiği kadar biliyorsunuz. Anlattı kendisini işte, sonra da ben. Meteorların yıldızlara çarpıp uğur getirdiğini düşündüğümü söylediğimde herkes gülmeye başladı. Kendimi kötü hissedecektim ki Star yardımıma yetişti. Onlara:

- Hey! Hani biz zorbalık görenlere yardım edecektik? Şuan hem siz, hem de onun okulundakilerin zorbalıklarından dolayı üzülüyor!

Ona böyle davranmayın, kötü değil iyi çocuklar olun. Burası bir yardım kulübü fakat siz yardım değil kötülük yapıyorsunuz!

     dedi. Haklıydı kendisi, yardım kulübünde olmalarına rağmen bana gülüyorlardı. Ona gülümseyerek baktım, o da bana.