Το παραμύθι εικονογραφήθηκε στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του προγράμματος φιλαναγνωσίας.

Σχολικό έτος: 2022-2023

4ο ΔΣ Γλυφάδας

Το Δωδεκαήμερο βαστάει από τις 25 Δεκεμβρίου τα Χριστούγεννα, έως τις 5 Ιανουαρίου, τα Μισόφωτα (Παραμονή των Φώτων). 

Λένε ότι το Δωδεκαήμερο, κάθε νύχτα, κυκλοφορούσαν οι Καλικάντζαροι στους δρόμους και στα σπιτικά. Μα τι είναι αυτοί;

Είναι αερικά, λέγανε οι γιαγιάδες, πιο παλιά. Ο λαός μας τους βλέπει σαν κάτι μαυριδερά, ψηλά και ξερακιανά όντα, που χορεύουνε και σαλταπηδούνε. 

Όλον τον χρόνο βρίσκονται κάτω από τη Γη, στον κάτω κόσμο, και ζηλεύουνε τον απάνω κόσμο.

Γι’ αυτό, άλλοι με πριόνια και τσεκούρια κι άλλοι με μπαλτάδες, βάζουν όλη τους τη δύναμη, να κόψουν τους στύλους, που πάνω σε αυτούς στηρίζεται η Γη, για να την κάνουνε να βουλιάξει.

Όταν φτάνει το βράδυ της Παραμονής των Χριστουγέννων, από φόβο μη βουλιάξει η Γη και τους πλακώσει, φεύγουν ευθύς κι ανεβαίνουν πάνω στη Γη, για να τυραννέψουν τον κόσμο.

Έτσι, οι Καλικάντζαροι γυρίζουν στους δρόμους, ανεβαίνουν στα κεραμίδια και, καμιά φορά -όπως λένε- μπαίνουν από το τζάκι σε κανένα σπίτι, που δεν είχαν θυμιατίσει οι νοικοκυραίοι του.

Γι’ αυτό, για καλό και για κακό, εκείνες τις μέρες, φροντίζουν και φράζουν τις τρύπες των τζακιών με πανιά. Ακόμα, καίνε λιβάνι σε θυμιατό και το τοποθετούν στο τζάκι, γιατί οι Καλικάντζαροι δεν αντέχουν αυτή τη μυρωδιά.

Διηγιότανε μια γυναίκα πως, αφού ετοίμασε τα γλυκά της -κουραμπιέδες, μελομακάρονα, βασιλόπιτες- είδε από το παράθυρο πως ξημέρωσε. Όμως, είχε ξεγελαστεί από το φεγγάρι του Γενάρη, γιατί λένε «του Γενάρη το φεγγάρι παραλίγο να ‘ναι μέρα».