Μια φορά κι έναν καιρό ήμουν ένα πανέμορφο, καταπράσινο δάσος, σε μια ακριτική γωνιά στο βορειοανατολικό άκρο της πατρίδας μας, με ένα από τα μεγαλύτερα οικοσυστήματα στην Ευρώπη. Το Δάσος της Δαδιάς. Δάσος! Τι όμορφη λέξη, που κρύβει μέσα της τόση ομορφιά, τόση ζωή!

Τα δέντρα μου στέκονταν αγέρωχα με τα πράσινα φυλλώματα, άλλα πανύψηλα και άλλα πιο μικρά, για να συμπληρώσουν το τοπίο. Ανάμεσα στην πρασινάδα των δέντρων κρύβονταν άπειρα ζώα και πουλιά.

Τα λαγουδάκια χοροπηδούσαν χαρούμενα, όταν ξυπνούσαν το πρωί, για να βρουν τα δροσερά τους φυλλαράκια και να μπούνε στη ζεστή τους φωλιά να κοιμηθούν.

Τα ρυάκια έτρεχαν ασυγκράτητα τα κρυστάλλινα νερά τους και ξεδιψούσαν όλα τα ζώα και τα πουλιά.

Χιλιάδες πουλιά έδιναν τις συναυλίες τους και με τις γλυκές φωνές τους πετούσαν  από κλαδί σε κλαδί.

Τα γεράκια και οι μαυρόγυπες στέκονταν περήφανοι, σαν να ήταν οι ιππότες που φύλαγαν την ομορφιά μου.

Την τόση ομορφιά έρχονταν να συμπληρώσουν τα παιδιά, που έτρεχαν χαρούμενα αναπνέοντας το οξυγόνο από τα δέντρα και  ξάπλωναν στο καταπράσινο χορτάρι με στεφάνια από αγριολούλουδα στα μαλλιά.

Περιηγητές θαύμαζαν  τα γεράκια, τους μαυρόγυπες και τους χρυσαετούς που ζούσαν στο μαγευτικό τοπίο μου.

ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ......

Όλη αυτή την ομορφιά ήρθε να διακόψει η φωτιά. Η πυρκαγιά ξέσπασε ξαφνικά και άρχισε η καταστροφή μου.

Τα παιδιά είδαν τους μαύρους καπνούς και τρομαγμένα άρχισαν να απομακρύνονται.

Το χωριό που είδε τους καπνούς και άκουσε τις τρομαγμένες φωνές των παιδιών, προσπάθησε να προσφέρει όποια βοήθεια μπορούσε στους πυροσβέστες και τους δασονόμους.

Όμως, η καταστροφή άρχισε. Σε σύντομο χρονικό διάστημα τα δέντρα μου κάηκαν. 

Φωλιές καταστράφηκαν, πουλιά χάθηκαν στους καπνούς και τις φλόγες.

Οι μαυρόγυπες κοιτούσαν απορημένοι, καθώς το καταπράσινο τοπίο μου μαύρισε, μαυρίζοντας τις καρδιές και φέρνοντας δάκρυα στα μάτια αυτών που είδαν από κοντά την καταστροφή.

ΛΙΓΟΥΣ ΜΗΝΕΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ .....

Η μητέρα φύση ύστερα από λίγο καιρό, με τις πρώτες βροχές, άρχισε δειλά να βγάζει ξανά πράσινα χορταράκια, που δίνουν την ελπίδα ότι η φύση ξαναγεννιέται.

Τότε, σε μια σχολική τάξη γεννήθηκε μια υπέροχη ιδέα! 

«Κυρία, τι ωραία που θα ήταν αν φυτεύαμε ξανά τα δεντράκια!»

Μαθητές και μαθήτριες, βλέποντας το ξαναζωντάνεμα της φύσης, έτρεξαν να καθαρίσουν τη γη και να φυτέψουν ξανά δεντράκια, να μεγαλώσουν και να ξαναγίνω καταπράσινο και πανέμορφο, όπως πριν…

Μη χάνετε την ελπίδα σας, γιατί με θέληση και εργατικότητα όλα αλλάζουν. Υπομονή και κουράγιο, φίλοι μου! Η φύση θα ξαναγεννηθεί και θα δώσει χαρά και ζωή σε όλους!

- Η ιστορία βασίστηκε στο κόμικ που δημιούργησε σε έντυπη μορφή η μαθήτρια του τμήματος ΒΥΓ2, Αϊβάζη Σμαράγδα 

- Κειμενογράφηση - Σενάριο: Ζερδελή Μαρία-Εκπαιδευτικός ΠΕ02

- Ψηφιακό Βιβλίο & Ψηφιακή Αφήγηση μέσω της εφαρμογής StoryJumper : Ζερδελή Μαρία - Εκπαιδευτικός ΠΕ02

Πηγές πολυμέσων:

Εικόνες από το pixabay, μέσω της εφαρμογής StoryJumper

Props μέσω της εφαρμογής StoryJumper

Δάσος Ομίχλη Κωνοφόρων - Δωρεάν φωτογραφία στο Pixabay

Φωτογραφία από Juncala από το Pixabay

Φύση Τοπίο Ροή - Δωρεάν φωτογραφία στο Pixabay

Φωτογραφία από G.C. από το Pixabay

Παπαρούνες

https://pixabay.com/el/photos/%cf%80%ce%b1%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%bf%cf%8d%ce%bd%ce%b1-%ce%bb%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%bf%cf%8d%ce%b4%ce%b9-%cf%84%ce%bf%ce%bc%ce%ad%ce%b1-%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%83%ce%af%ce%b4%ce%b9-4265513/

Φωτογραφία από  Mabel Amber, who will one day από το Pixabay

Πυρκαγιά

https://pixabay.com/el/photos/%cf%86%cf%89%cf%84%ce%b9%ce%ac-%cf%86%ce%bb%cf%8c%ce%b3%ce%b5%cf%82-%ce%b6%ce%b5%cf%83%cf%84%cf%8c-%cf%86%cf%89%cf%82-%ce%ad%ce%b3%ce%ba%ce%b1%cf%85%ce%bc%ce%b1-785654/

Φωτογραφία από KiraSawa από το Pixabay

Πυρόσβεση

https://pixabay.com/el/photos/%cf%80%cf%85%cf%81%ce%bf%cf%83%ce%b2%ce%ad%cf%83%cf%84%ce%b5%cf%82-%cf%86%cf%89%cf%84%ce%b9%ce%ac-%ce%ba%ce%b1%cf%80%ce%bd%cf%8c%cf%82-%ce%b4%ce%b9%ce%ac%cf%83%cf%89%cf%83%ce%b7-7692825/

Φωτογραφία από Ronald Plett από το Pixabay