αρχή του παραμυθιού από το 1ο Νηπιαγωγείο Δροσιάς Χαλκίδας

Ο ουρανός είχε βαφτεί με κόκκινο , κίτρινο,

πορτοκαλί χρώμα.

Ένα πλοίο ταξιδεύει στην ήρεμη θάλασσα....

Οι επιβάτες κάνουν αμέριμνοι περίπατο στο κατάστρωμα.

Ο καπετάνιος βγήκε στη πλώρη να ξεκουραστεί λίγο.

Ξαφνικά μια σιωπηλή κραυγή τρόμου απλώθηκε στο πρόσωπό του .

Τι ήταν αυτό το τρομακτικό που έβλεπε ο Καπετάνιος ?

Συνέχεια από το

6ο Νηπιαγωγείο Αγλαντζιάς Κύπρου

Ένας καρχαρίας κολυμπάει κοντά στο ξύλινο πλοίο και ψάχνει φαγητό.

Ο καπετάνιος φοβάται ότι ο καρχαρίας θα δαγκώσει το πλοίο και θα το βουλιάξει.

Αμέσως φωνάζει έναν ναύτη να του φέρει κάτι από την κουζίνα να ταΐσει τον καρχαρία.

Ο καρχαρίας συνεχίζει να κολυμπάει δίπλα στο πλοίο όταν ο ναύτης φέρνει ένα γλυκό.

Ο καπετάνιος πετάει το γλυκό στη θάλασσα και ο καρχαρίας αμέσως κολυμπάει για να το φτάσει και να το φάει.

Όμως, το γλυκό πέφτει γρήγορα στο νερό και αρχίζει να βουλιάζει....

θα καταφέρει ο καρχαρίας να φάει το γλυκό;;;                                  

η συνέχεια από

το

3ο Νηπιαγωγείο Ιτέας

κι όσο πιο πολύ βούλιαζε...τόσο πιο πολύ διαλυόταν....

Ο καρχαρίας παρόλο που ήταν καλός κολυμβητής δεν προλαβαίνει να το φάει προτού λιώσει.

Ξαναβγαίνει λοιπόν στην επιφάνεια και σκέφτεται πόσο χαζοί είναι οι άνθρωποι που πετούν ένα γλυκό στη θάλασσα;

Η πείνα του είναι ακόμη μεγάλη κι έτσι αποφασίζει να ψάξει αλλού για τροφή.

 Άραγε τι θα βρει παραπέρα;

η συνέχεια από

το

6ο Νηπιαγωγείο Ξάνθης