Bir zamanlar Osmanlı’nın başkenti olan Edirne ‘de, mis kokulu çiçeklerle bezenmiş bir sarayda Mehmet adında bir şehzade doğmuş. Mehmet o kadar zeki ve o kadar ahlaklıymış ki; Sultan babasının ve hocalarının kısa sürede takdirini ve saygısını kazanmış. Sultan babası, Mehmet’e o kadar güven duyuyormuş ki; Mehmet 12 yaşına geldiğinde, onu tahtına oturtup, padişah ilan etmiş.

Küçük yaşına rağmen ülkesini ustaca yöneten Sultan Mehmet, ne yapmış ne etmişse de, Osmanlı’nın düşmanlarıyla tek başına başa çıkamayacağını anlamış ve Sultan babasını tekrar tahta davet etmiş.

Tahtı 14 yaşında babasına devreden Mehmet, babasının vefatıyla 19 yaşında tahta geri çıkacakmış. Mehmet tahta çıkacağı zamana kadar, en büyük hayalini gerçekleştirmek için planlar yapmış. Bu hayal öyle bir hayalmiş ki, Mehmet ne zaman hayalinden bahsedecek olsa, çevredesin kiler korkuya kapılır, bu hayalden onu vazgeçirmek için uğraşırlarmış. Fakat Mehmet gönlündeki aşka, söz geçirememiş.

Vakti gelmiş ve Mehmet, imkânsız gibi görünen hayalini gerçekleştirmeye karar vermiş ve demiş ki ‘Ya İstanbul beni alacak, Ya ben İstanbul’u .’ 

İstanbul o zaman Doğu Roma İmparatorluğu’na yani Bizans’a aitmiş. Bizans zor kaleleri, surları olan, korunaklı bir devletmiş. Bu surları o güne kadar kimse geçememiş. Geçmeye çalışanlar hep yolda kalmışlar.

Bizans’ı çok iyi tanıyan Mehmet önce, güzeller güzeli Anadolu hisarının karşısına Rumeli Hisarı’nı inşa ettirmiş ve böylece İstanbul boğazında hâkimiyet kurarak, güvenliği sağlamış.

Surların önünce kocaman toplar döktürmüş ve Bizans’ın kaleleri ele geçirilmiş. Zorlu ve çetin bir mücadele başlamış. Bizans direniyor, Mehmet ve askerleri ‘ölmek var, dönmek yok ‘ diyerek savaşıyormuş.

Mehmet akla gelmeyen planlar yapıyor ve düşmanı hayrete düşürüyormuş. Öyle ki Dolmabahçe’den Haliç’e kadar gemileri karadan yürütmüş ve böylece Haliç’in güvenliğini sağlamış. 

Mehmet çok yaklaşıyor, fakat bir türlü büyük hayaline erişemiyormuş. Bizans İmparatoru asla teslim olmayacağını söylüyor, Mehmet’i vazgeçmeye ikna etmeye çalışıyormuş. Mehmet’i bu sevdasından hiçbir şey vazgeçirememiş.

 Yorgunluk ve cesaret, inanç ve imtihan, başarı ve zekâ Mehmet’e 53 gün sonra İstanbul’un kapılarını açmış. Mehmet artık İstanbul’un Fatihiymiş.

           İstanbul Fatihine kavuşmuş. Bizans tarihe gömülmüş ve bir çağ kapanırken yeni bir çağ başlamış.

Mehmet ki; İstanbul aşkıyla 21 yaşında, tüm gönüllere taht kurmuş. Asırlar geçse de tüm dünya onun hikâyelerini anlatıp dururmuş.

           Ne zaman olmaz yapamazsın dense birine akla o gelirmiş. O ki; Fatih Sultan Mehmet 

Hayallerinde, asla vazgeçmeyenlere büyük bir umutmuş Mehmet. Bu masalda ne olursa olsun hayallerinden asla vazgeçmeyenlere yazılmış.....

is for