თაგვებს კატამ საქმე გაუჭირვა. ისე დღე არ გავიდოდა,

ოთხი-ხუთი არ დაეჭირა თავისი კლანჭებითა და კბილებით.

დაღონდნენ და შეწუხდნენ თაგვები. ბოლოს მოიყარეს ერთად თავი და დაიწყეს მსჯელობა, თუ როგორ ეშველათ თავისთვის.

ერთმა ყმაწვილმა თაგვმა თქვა:

_ ფიქრი ნუ გაქვთ, ძმებო, საქმეს ადვილად მოევლება. ჩვენ იმიტომ ვიღუპებით, რომ კატის მოპარებას ვერ ვგებულობთ. ჩვენ რომ ციცუნიას ეჟვანი შევაბათ, ჟღარუნი შეგვატყობინებს მის მოახლოებას, მოვკურცხლავთ დროზე და თავს ვუშველითო.

_მშვენიერი აზრიაო, _ წამოიძახეს თაგვებმა ერთხმად.