Το βιβλίο αυτό είναι αφιερωμένο στους δικούς μου ανθρώπους. Για να μην πάψουν ποτέ να πιστεύουν στον εαυτό τους και στα θαύματα.

Αυτή είναι μια ιστορία από την πλευρά του φεγγαριού,που ήταν μοναχικό,αλλά μετά όλα άλλαξαν εξαιτίας ενός κοριτσιού.

Το φεγγάρι ήταν απογοητευμένο από τους ανθρώπους επειδή δεν του έδιναν σημασία. Κανείς πια δεν έβγαινε να το κοιτάξει. Όλοι ήταν κλεισμένοι στα σπίτια τους με τα κινητά και τις τηλεοράσεις. Ώσπου μια μέρα, ένα κορίτσι καθόταν στην αμμουδιά, εκεί που σκάει το κύμα και αγνάντευε το φεγγάρι.

Ήταν ένα ξεχωριστό κορίτσι. Αυτό το κορίτσι γεννήθηκε τη μέρα των πεφταστεριών. Έχει κάτι που οι άλλοι άνθρωποι δεν έχουν. Καταλαβαίνει τι γίνεται στον πλανήτη. Μπορεί να μην το έχει καταλάβει ακόμα αλλά είναι ο μόνος άνθρωπος που δεν χρειάζεται να γίνει κάτι για να νοιαστεί. Νιώθει τα πράγματα και την αλλαγή τους. Τη θάλασσα, τα φυτά, το χώμα, το νερό και το φεγγάρι. Γι΄ αυτό βρισκόταν εκεί. Γιατί θέλει να σιγουρευτεί πως είναι καλά.

Το φεγγάρι δεν το περίμενε αυτό. Ηταν το μονο κορίτσι που ήταν έξω και το κοιτούσε. Το φεγγάρι ήθελε να δείξει στο κορίτσι για ποιο λόγο αυτή είναι εδώ ενώ οι άλλοι όχι. Τότε του ήρθε μία ιδέα.

Τότε το φεγγάρι έδωσε τη διαταγή και τα αστέρια σχηματίστηκαν σε έναν σχηματισμό μιας αρχαίας γλώσσας. Το κορίτσι σηκώθηκε και κοίταξε τα αστέρια. Το φεγγάρι άρχισε να φουσκώνει τα κύματα και να τα κάνει στην άκρη. Είχε σχηματιστεί ένα μονοπάτι. Σαν αυτό που έκανε ο Μωυσής και έσωσε τους Εβραίους και τους φυγάδευσε από την Αίγυπτο.

Το κορίτσι κοίταξε μέσα στο μονοπάτι και αχνοφαίνοταν κάποιοι βράχοι.

-Θες να πάω εκεί; Θες να πάω μέσα από το μονοπάτι;

Τοτε τα κύματα έκαναν έναν ήχο και το κορίτσι άρχισε να περπατάει σιγά σιγά προς τους βράχους.

Μέσα σε λίγα λεπτά το κορίτσι είχε φτάσει στο τέλος του μονοπατιού και μπροστά της βρισκόταν ένας ναός. Φαινόταν αρχαίος και είχε στα τοιχώματα του κάτι εικόνες. Ξεχώρισε πως μέσα στις εικόνες υπήρχε και το φεγγάρι.

-Ώστε αυτός είναι ένας ναός αφιερωμένος σε εσένα; Γιατί με έφερες όμως εδώ;

Ένα μικρό κύμα πέρασε πάνω από μια πέτρινη πλάκα.

Το κορίτσι πλησίασε την πλάκα και είδε πως κάτι έγραφε πάνω. Ήταν σε μια αρχαία γλώσσα αλλά το κορίτσι μπορούσε να καταλάβει τι λέει λόγω της διαφορετικότητας που έχει και τη σύνδεση της με το φεγγάρι.

To ιερό φεγγάρι μια μέρα θα πέσει, επειδή δε θα έχει για τους ανθρώπους τη σημασία που είχε παλιά.Για να μην πέσει λοιπόν,ένα ξεχωριστό κορίτσι , θα το σώσει.Το κορίτσι είχε επιλεγεί από το ίδιο το φεγγάρι που το είχε σημαδ΄έψει τη μέρα των γενεθλίων της με πεφταστέρια.Το κορίτσι θα βρει τον ναό και θα βρει τρόπο να σώσει το φεγγάρι.

Το κορίτσι πήρε την πέτρινη πλάκα και έτρεξε προς τη στεριά. Σιγά σιγά έκλεινε από πίσω το μονοπάτι και γινόταν πάλι θάλασσα. Ακούμπησε την πλάκα στην αμμουδιά και τα αστέρια έλαμψαν.

Πάρα πολλοί βγήκαν στα μπαλκόνια τους και μερικοί είδαν και την θάλασσα που έκλεινε το μονοπάτι.

<<Στην παραλία γρήγορα!>>

Αυτό φώναζαν. Ολόκληρη η πόλη είχε μαζευτεί στην παραλία και στο σημείο των κυμάτων έβλεπαν το κορίτσι με την πλάκα στα χέρια.

Τι κάνει αυτό κορίτσι εκεί;

Τρελή θα είναι!

Γιατί κάθεται έτσι και κοιτάει το φεγγάρι;

Τι ήταν αυτό που συνέβη πριν στη θάλασσα;

Ο θεός μάς λέει ότι θα έρθει η ώρα που θα χαθούμε όλοι.

Ο αέρας σήκωνε το φόρεμα του κοριτσιού. Τα κύματα κάλυπταν τα πόδια της.

<<Δεν γίνεται τίποτα από αυτά που λέτε. Διαβάστε αυτή τη πλάκα και θα καταλάβετε. Όλα γίνονται εξαιτίας σας >>.

Διαβάστηκε από όλους. Μέχρι και στο διαδίκτυο ανέβηκε.

Όλοι ,μετά από αυτη την μέρα ,άλλαξαν. Το φεγγάρι δεν έμεινε ποτέ ξανά μόνο του. Πάντα υπήρχε κάποιος να το κοιτάει. Όλα ήταν πάλι φυσιολογικά. Η πλάκα και ο ναός δεν ξαναβρέθηκαν για πολύ καιρό, βασικά χιλιετίες.

Κανείς δεν ξαναείδε το κορίτσι. Μερικοί λένε πως είδαν ένα κύμα να την ρουφάει και να χάνεται στα κύματα. Άλλοι, πως υψώθηκε και έγινε αστέρι για να είναι δίπλα στο φεγγάρι. Αλλά το μόνο σίγουρο είναι πως δεν την είδε κανείς. Όπου και να είναι,έσωσε τον κόσμο. Και ένα φεγγάρι από το να καταστραφεί.