Merhaba benim ismim Ömer. 

Bugün canım çok sıkılıyor, ne yapsam

bir türlü karar veremedim.

Resim mi yapsam, kitap mı okusam,

doğada keşif gezisine mi çıksam?

Yeni güne camdan dışarıyı seyrederken merhaba dedim. Doğa, üç gündür yağan yağmurun ardından, açan güneşle birlikte, beni kendisine davet eder gibiydi. Heyecanla giyindim ve dışarı çıktım. Baharın habercileri yeşeren otlar, kuş cıvıltıları, rengarenk açan çiçekler… Bunu biriyle daha paylaşmalıydım.

    Doğa gezisine çıkarken arkadaşım Elif’i de çağırdım. Her zamanki gibi yanımıza not defteri, büyüteç, gözlem kutusu ve fotoğraf makinelerini aldık. Çünkü biz minik birer doğa kaşifiydik!

                                   *    *    *    *    *

        Ömer ve Elif evlerinin yakınındaki ormanlık alanda kuş sesleri eşliğinde yürüdüler.

İşte görmeyi hayal ettikleri gibi çeşit çeşit yaprak , kozalak ve meşe palamutları, farklı büyüklüklerde taşlar, ağaç dalları… Burada gözlem yapacak o kadar çok şey vardı ki… Elif defterine ağaçta gördüğü kuşu çizerken, Ömer de dürbünle ağaçların üzerindeki yosunlara bakıyordu. 

Bir süre yürüdükten sonra Elif, bir uğur böceği görüp Ömer’e seslendi. Çantadan büyüteçlerini çıkarıp uğur böceğini incelemeye koyuldular.

    Elif ‘in aklına okulda, bir taşı boyayarak uğur böceğine benzetmesi, Ömer'in de deniz kabuklarıyla resim çerçevesi yapması geldi. Bir an, yine sahilde olup taş ve kabuk toplamayı hayal etti. Ömer ona çantasından çıkardığı deniz kabuğunu uzattı. Elif o kadar çok sevindi ki “Ömer tam da denizi, deniz kabuklarını hayal ediyordum. Çok teşekkür ederim” dedi.

Minik doğa kaşifleri yemek molası için  eve geldiklerinde gözlem yapmaya devam ettiler. Yemek yedikleri çatalı, dökülen suyu emen peçeteyi ve Ömer'in minik kedisi Şerbet'in süt içerken çıkardığı o tatlı sesi incelediler. Ömer çatalın neye benzediğini hayal edip defterine çizerken, Elif, Ömer'in annesi Neşe Hanım'a, dört ayaklı başka hangi hayvanlar olduğunu soruyordu. Yemek masası keşif adasına dönmüştü adeta…

    Derken ıslığa benzer bir ses duydular.