Zaczynamy od nauki mówienia.

Nieznajomość potrzebnego słownictwa to jedna z najczęstszych przyczyn zaburzeń i blokady komunikacji.

Do podstawowej komunikacji potrzeba około 1500 słów!

 Zacznij od podstaw:

✓ wskazywanie przedmiotu – prezentacja przedmiotu, który dane słowo oznacza. 

✓ pokazanie obrazka (fotografii), ilustrującego dany przedmiot, sytuację. 

✓ ilustracja za pomocą gestu i mimiki – sposób użyteczny m. in. przy prezentacji czasowników, przymiotników opisujących nastrój.

Zacznij od przedmiotów codziennego użytku:

- przygotuj uczniowi lub pomóż mu wykonać naklejki z nazwą w rodzimym języku oraz zapisem i fonetyczną wymową po polsku

- umieśćcie naklejki na przedmiotach, w sali i w jak największej liczbie miejsc wokół

Umieść naklejki w widocznym miejscu w sali- pogrupuj rzeczowniki i dodaj do nich czasowniki

Uwaga! Wymowę musisz zapisać uczniom ze wschodu w ich alfabecie!

Przykłady ( z językiem ukraińskim)

szkoła- słowo polskie

iść do szkoły

Ідіть до школи

Dobra rada!

 Zaangażuj wszystkich uczniów do przygotowania naklejek- w ten sposób dajesz im możliwość integracji

Jak to zrobić?

- polscy uczniowie zapisują na pojedynczych karteczkach słowa  (ważna jest czytelność i poprawność ortograficzna!)

- pokazują uczniowi obcokrajowcowi, co znaczą poszczególne słowa, wspólnie umieszczają karteczki we właściwych miejscach

- uczeń obcokrajowiec zapisuje na karteczce słowo w swoim języku oraz samodzielnie zapisuje wymowę słowa

Pamiętaj o całych zwrotach (czasowniki)

Nauka odbywa się w ten sposób w obu kierunkach

Zwracając się do ucznia wskazujesz na przedmiot, wyraźnie wymawiasz jego nazwę, łączysz go z określonym czasownikiem lub stosujesz gotowy zwrot, np.

-pokazujesz książkę 

 -mówisz "książka"

- dodajesz- "weź książkę" i gestem pokazujesz czynność

Uwaga!

Język polski sprawia problem ze względu na odmianę rzeczowników i zmianę w trakcie odmiany tematów i końcówek. Może to początkowo być mylące dla obcokrajowca. Mimo to stosujemy od razu poprawne formy odmiany, osłuchując z językiem, nie używamy form: ty podać książka!

Podstawowe słownictwo szkolne:

szkoła- czasowniki chodzę do szkoły, jestem w szkole

ławka- usiądź do ławki, stań przy ławce

krzesło- usiądź na krześle, postaw krzesło

podręcznik- weź podręcznik, schowaj podręcznik

zeszyt- wyjmij zeszyt, zapisz w zeszycie

długopis- wyjmij długopis

lekcja- początek lekcji, koniec lekcji

drzwi- zamknij drzwi, otwórz drzwi

okno- otwórz okno, zamknij okno

biurko- podejdź do biurka, stań przy biurku

koledzy- to twoi koledzy, zapytaj kolegę, usiądź z kolegą, kolega ci pomoże

korytarz- idź na korytarz, poczekaj na korytarzu

szatnia- idź do szatni

dzwonek- dzwoni dzwonek

Przykład grupowania wyrazów związanych ze szkołą:

Lekcje

uczniowie, lekcja, polski, matematyka, geografia, praca domowa, zeszyt, podręcznik, nauczycielka, koledzy, przerwa, pisać, klasówka kartkówka, oceny, dziennik, obecność, oceny...

Uwaga! Warto zwrócić uwagę na często używane skróty i niezrozumiałe dla obcokrajowca pojęcia np. wf, bdb, nb, nr, SP