Αντί προλόγου

" Δεν είχες φωνή Ελίζα, είχες όμως την πένα σου για όπλο. Διαμαρτυρόσουν για την σκλαβιά που βίωνε η γυναίκα στην τότε κοινωνία της Ζακύνθου. Αναστέναζες γιατί δεν μπορούσες να συμμετέχεις στην επανάσταση του 1821. Αναστέναζες γιατί δεν μπορούσες να πάρεις αποφάσεις ζωής, ήσουν σκλαβωμένη μέσα στο σπίτι σου. Ήσουν μορφωμένη, όμως είχες μόνο δυο επιλογές: να παντρευτείς αυτόν που θα αποφασίσει η οικογένεια ή να κλειστείς σε μοναστήρι. Ο πατέρας σου σε πάντρεψε. Έφυγες στα 31 σου, χωρίς να ζήσεις…

Οι καταστάσεις άλλαξαν. Ο Διαφωτισμός με τις ιδέες του ενθάρρυνε τις γυναίκες. Οι γυναίκες μορφώνονται, γράφουν και διεκδικούν τα δικαιώματά τους, ανοίγουν τον δρόμο για τις επόμενες… Να τες σήμερα απελευθερωμένες, Ελίζα. Συμμετέχουν στην κοινωνική, πολιτική, οικονομική και πολιτιστική ζωή. Εργάζονται, έχουν ίσα δικαιώματα…

Έχουν όμως; Φτάσαμε στο 2022 και στη σκιά της πανδημίας έχει ανθίσει ο μισογυνισμός. Σήμερα λοιπόν, στον 21ο αιώνα, κάποιοι αντιμετωπίζουν τις γυναίκες ως κατώτερα όντα, τις περιφρονούν και τις απαξιώνουν θεωρώντας ότι είναι υποχείρια των ανδρών. Βρέθηκαν στην Ελλάδα το 2021, 18 άνδρες που σκοτώνουν μια γυναίκα…την σκοτώνουν λόγω του φύλου της. Σκοτώνουν γυναίκες, νεαρά κορίτσια και θηλυκά βρέφη για λόγους που συνδέονται με το φύλο τους. Κίνητρό τους το μίσος απέναντι στις γυναίκες. Σκοτώνουν, κακοποιούν και καταπιέζουν, γιατί έχουν πεπαλαιωμένες και απαράδεκτες αντιλήψεις εις βάρος των γυναικών….

Αν ήσουν εδώ σήμερα, θα έπαιρνες την πένα σου και πάλι και θα έγραφες για την θυματοποίηση των γυναικών. Θα αγωνιζόσουν για τα δικαιώματά τους, όπως αγωνίσθηκες και τότε…"

εργασία του μαθητή Λεμπερίδη Ερμή, Γ3

Τα «πρέπει» της γυναίκας

Ένα κοριτσάκι με αυτοκινητάκια δεν μπορεί να παίζει

Ένα κοριτσάκι πρέπει να ντύνεται με ροζ και με φορέματα

Ένα κοριτσάκι πρέπει να μην μιλάει πολύ και να υπακούει

Αλλιώς θα το μαλώσουν

Μία κοπέλα πρέπει να ντύνεται «καθώς πρέπει»

Μία κοπέλα πρέπει να είναι αδύνατη και μικροκαμωμένη

Μία κοπέλα δεν μπορεί σε αγόρι να λέει όχι

Αλλιώς θα την χτυπήσουν

Μία γυναίκα τα παιδιά της πρέπει να φροντίσει μόνη

Μία γυναίκα πρέπει να μαγειρεύει και να μην έχει γνώμη

Μία γυναίκα στον άντρα δεν μπορεί να αντιμιλήσει

Αλλιώς θα την σκοτώσει

εργασία της μαθήτριας Καρακούτα Στεφανίας, Γ2

Οι παραπάνω εργασίες είναι ενδεικτικές και φανερώνουν μια σειρά στοχασμών και προβληματισμών που τέθηκαν φέτος στο μάθημα της Ν. Λογοτεχνίας. Οι μαθητές διάβασαν και ανέλυσαν αποσπάσματα από τη Μαρτινέγκου, γνώρισαν την Μπούκουρα από το έργο της Γαλανάκη, είδαν αποσπάσματα από την ταινία ‘’Η τιμή και το χρήμα’’ - από το ομώνυμο βιβλίο του Θεοτόκη - και έριξαν φως στην ψυχή και τη θέση της γυναίκας, ψηλαφώντας τα κείμενα του Παπαδιαμάντη: «Τ’ αγνάντεμα» και η «Φόνισσα».

    Έτσι  οι μαθητές μας παίρνοντας αφορμή από τις γυναικοκτονίες που συντελέστηκαν στα χρόνια της καραντίνας και αφουγκραζόμενοι  τα λογοτεχνικά κείμενα που μελετήσαμε, έγραψαν το δικό τους βιβλίο με ποιήματα και πεζά κείμενα που αναφέρονται στον ρόλο της γυναίκας.

    Με χαρά διαπιστώσαμε ότι τα αισθητήρια της ευαισθησίας των μαθητών μας είναι υψηλά. Δικαιωματικά είμαστε περήφανες γι’ αυτούς! Έδειξαν να έχουν κατανοήσει τον ρόλο των δύο φύλων και πως φαινόμενα αδικίας και ανισότητας απέναντι στο γυναικείο φύλο δεν έχουν θέση στον σύγχρονο πολιτισμό. Βέβαια η σύγχρονη ειδησεογραφία μας αποδεικνύει ότι οι γυναίκες στη Δύση μπορεί να μην αντιμετωπίζουν τα προβλήματα των γυναικών της Ανατολής αλλά οι ανισότητες μπορεί να είναι εξίσου πολλές και με τρόπο συγκαλυμμένο. Πηγαίνοντας πίσω στον χρόνο οι μαθητές συνειδητοποίησαν ότι - εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις – οι κύριοι στοχαστές του 19 ου αι. μιλούσαν απαξιωτικά και ταπεινωτικά για το γυναικείο φύλο. Η γυναίκα ήταν κομπάρσος και ερασιτέχνης στην  ανάπτυξη του πνευματικού πολιτισμού.

    Τελικά οι μαθητές μας μελετώντας την πορεία των δικαιωμάτων της γυναίκας στη χώρα μας κατέληξαν στο  εξής  συμπέρασμα : πως μια κοινωνία για ν’ αναπτυχθεί  σωστά  χρειάζεται πολυμορφία, και είναι εξίσου χρήσιμοι και οι άνδρες και οι γυναίκες!

  Δήμητρα Ραφτούδη & Σταυρούλα Γιάγκου 

ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΜΟΥΤΖΑΝ ΜΑΡΤΙΝΕΓΚΟΥ- «ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΑ»  

& 

ΡΕΑ ΓΑΛΑΝΑΚΗ – «Η ΜΕΤΑΜΦΙΕΣΗ»

ΦΥΛΛΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Λαμβάνοντας υπόψη τα θεματικά κέντρα των δύο κειμένων αλλά και τα σημερινά ακραία φαινόμενα: καταπίεσης, κακοποίησης και γυναικοκτονίας, να γράψετε:

Γ4 

ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΜΑΘΗΤΩΝ

ΝΙΚΟΛΤΣΗ ΑΝΔΡΟΝΙΚΗ

Σκέψεις…

Γυναίκα εγώ, άντρας εσύ.... Έχεις την πεποίθηση ότι είσαι ανώτερος και εγώ το κτήμα σου; Αυτό σκέφτομαι όσο ακούγονται τόσες περιπτώσεις γυναικοκτονιών στην τηλεόραση, μήνες τώρα. Οι γυναίκες αυτές είναι νεκρές ακριβώς επειδή είναι γυναίκες. Και βρίσκονται εκεί τώρα, γιατί ίσως να έφυγαν από των ανδρών τον χειρισμό... Αυτό τις κατέστησε για κάποιους απειλητικές, για άλλους αυτόνομες και ανεξάρτητες. Και σκέφτομαι σε κάθε είδους καταπίεση ή βίαιου χειρισμού: τα επικίνδυνα σημάδια γιατί υποτιμούνται; Γιατί αγνοούνται; Μήπως γιατί φταίει η οικογένεια; Η εξάρτηση με τον θύτη; Ο φόβος; Μα φυσικά, κακιά στιγμή δεν υπάρχει… Και σαν πολλές δεν μαζεύτηκαν; Πρέπει επιτέλους να αναγνωριστεί από την ελληνική κοινωνία η ελευθερία της γυναίκας να αποφασίζει τι θα κάνει στην ζωή της, εφόσον δεν βλάπτει τη ζωή του άλλου, των άλλων… Γυναίκες μιλήστε όσο είναι νωρίς!

ΞΑΝΘΙΔΗΣ  ΑΝΔΡΕΑΣ

Μια ηλιόλουστη  ημέρα κάπου στην Ελλάδα, βγάνει για μία βόλτα η Ελισάβετ όταν ξαφνικά πέφτει πάνω σε έναν κύριο, πλούσια ντυμένο , με ένα πουκάμισο από λευκή φίνα βατίστα , ένα μεταξωτό φουλάρι και ένα καπέλο.

Ελισάβετ : Χίλια συγνώμη κύριε…

Ελένη: Δεν πειράζει, και για… του λόγου το αληθές …είμαι κυρία.

Ελισάβετ: Τι;

Ελένη: Είμαι γυναίκα, όμως από μικρή ήθελα να γίνω ζωγράφος. Έτσι πήγα στην Ιταλία να σπουδάσω. Όμως στο μοναστήρι που ήθελα να σπουδάσω την τέχνη μου δεν δεχόντουσαν γυναίκες με αποτέλεσμα να αναγκαστώ να μεταμφιεστώ.

Ελισάβετ: Πρέπει να πέρασες δύσκολα.

Ελένη- Ναι πράγματι, αλλά κατάφερα να κάνω το όνειρο μου πραγματικότητα και είμαι πλήρως χαρούμενη για αυτό.

Ελισάβετ: Ο πατέρας σου συμφώνησε με αυτήν σου την κίνηση ;

Ελένη: Χωρίς τον πατέρα μου δεν θα μπορούσα να είμαι εδώ που είμαι αυτήν την στιγμή.

Ελισάβετ: Είσαι πολύ τυχερή που έχεις έναν τόσο υποστηρικτικό πατέρα. Δυστηχώς εγώ δεν μπορώ να πω το ίδιο.

Ελένη: Γιατί; Τι συνέβη με τον δικό σου πατέρα ;

Ελισάβετ: Είναι κάπως στενάχωρη ιστορία που δεν μιλάω συχνά για αυτήν. Εγώ στην ζωή μου δεν έχω πολλά δικαιώματα. Δεν μπορώ να επιλέγω τι να κάνω στην ζωή μου, δεν έχω με ποιόν να μιλάω στο σπίτι και προφανώς δεν μπορώ να υλοποιήσω τα όνειρα μου, να γίνω συγγραφέας δηλαδή.

Ελένη: Λυπάμαι πολύ που το ακούω.

Ελισάβετ:  Εντάξει, το έχω συνηθίσει πλέον. Ξεχάσαμε όμως να συστηθούμε. Με λένε Ελισάβετ.

Ελένη: Εμένα Ελένη.

Ελισάβετ: Λοιπόν Ελένη, τι σε φέρνει στην χώρα μας;

Ελένη :Γίνεται μία εκδήλωση ζωγραφικής στην οποία παίρνω μέρος και θα κυκλοφορήσουν κάποιοι πίνακες μου για πρώτη φορά στην αγορά. Θες να έρθεις;

Ελισάβετ: Μακάρι να μπορούσα αλλά πρέπει να φύγω. Χάρηκα που τα είπαμε. Καλή τύχη. Αντίο.

Ελένη:  Κι εγώ χάρηκα που τα είπαμε. Ευχαριστώ. Αντίο.

Γυναικοκτονία

Από την αρχαιότητα 

Η γυναίκα ήταν σημαντική

Γιατί άλλαξε αυτό ;

Πως φτάσαμε εκεί ;

Ανισότητα των δύο φύλλων

Κακοποίηση των γυναικών

Ακόμα και γυναικοκτονία

Θύματα πράξεων σκληρών

Φτάνει πια

Δεν πάει άλλο

Η τραγικότητα του θέματος

Είναι πρόβλημα μεγάλο

ΠΑΛΤΑΓΙΑΝ ΕΛΕΟΝΩΡΑ

Δεν φταις εσύ!

Το φως του ήλιου άφαντο

το ίδιο και η ελπίδα,

αυτή δεν φταίει σε τίποτα

μα έτσι νομίζει η ίδια.

Τρέχει να γλιτώσει,

να φύγει, να κρυφτεί

μα κάθε νύχτα ο εφιάλτης

της τρώει την ψυχή.

Το σώμα της γεμάτο,

από σημάδια και ουλές

κι’ οι μέρες που της απέμειναν

είναι πλέον λιγοστές.

Η ραγισμένη της καρδιά

όμως πονάει πιο πολύ,

γιατί ξέρει πως σε αυτόν τον κόσμο

ήτανε πάντα μοναχή!

ΠΑΛΤΑΓΙΑΝ ΑΙΓΛΗ

Αγαπητή Ελένη, 

Πώς είναι η ζωή στην Ιταλία; Χαίρομαι πολύ που καταφέρνεις και ακολουθείς το όνειρό σου. Αφού μεγαλώσαμε και οι δύο την ίδια εποχή, ξέρεις πόσο δύσκολο είναι να κάνεις αυτό που πραγματικά θέλεις, έχοντας να αντιμετωπίσεις όλα τα στερεότυπα και τους περιορισμούς. Είσαι πολύ τυχερή που έχεις και την στήριξη από το οικογενειακό σου περιβάλλον, κάτι που εγώ δεν κατάφερα να έχω. Θέλω λοιπόν να σου μεταφέρω την στήριξή μου από την πατρίδα. Γνωρίζοντας τις δυσκολίες που μπορεί να έχεις, πρέπει να μην ξεχνάς τους στόχους σου και να μην χάσεις την τόλμη σου. Να θυμάσαι ότι ευτυχία δεν είναι μόνο να πετύχουμε στην προσωπική ζωή. Η ευτυχία είναι διαφορετική για τον καθένα μας. Σου εύχομαι λοιπόν να βρεις την δική σου ευτυχία και να πετύχεις το όνειρό σου. Τέλος μην ξεχνάς ποια πραγματικά είσαι. 

Ελισάβετ Μουτζάν Μαρτινέγκου

Αν μιλήσω… 

«Αν μιλήσω θα με ακούσουν; Θα με καταλάβουν; Αν τους δείξω τα σημάδια θα τα δουν; Φαίνονται άραγε οι πληγές της ψυχής μου; Μπορεί το μαρτύριο να τελειώσει αλλά παραμένει μέσα μου. Μπορεί να περάσει ο καιρός, αλλά οι σκέψεις παραμένουν εδώ… σε γυρίζουν βασανιστικά  πίσω.   Πίσω στις μαύρες μέρες. Πίσω στην σιωπή και στον πόνο.  Δεν νομίζω ότι μπορώ να ζω άλλο έτσι… Δεν νομίζω ότι μπορώ να αντιμετωπίζω τους εφιάλτες… Θα είναι καλύτερα να μην ξυπνήσω αύριο;»

(Σημείωση: το κείμενο βασίζεται σε μία γυναίκα, που έχει ζήσει την κακοποίηση)

ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΕΙΡΗΝΗ

Αγαπητή Ελένη,

    Έμαθα την ιστορία σου και ειλικρινά δεν το πιστεύω αυτό που έγινε….Αλήθεια συγχαρητήρια! Είμαι τόσο σοκαρισμένη με τη ζωή σου, αλλά και με εσένα την ίδια. Πήρες ένα τεράστιο ρίσκο, καθώς ήθελες να πραγματοποιήσεις τα όνειρά σου, αν και γνώριζες πολύ καλά τις συνέπειες που μπορεί να είχες. Σε ζηλεύω πάρα πολύ γιατί πάλεψες υπερβολικά γι’ αυτό που ήθελες και αγαπούσες. 

      Δυστυχώς εγώ δεν είχα αυτή την δυνατότητα. Οι δικοί μου με εμπόδιζαν να κάνω όλα αυτά που εγώ επιθυμούσα κι επενέβαιναν συνεχώς. Είναι η αλήθεια πως δεν ήμουν τόσο αποφασισμένη, αλλά και τόσο τολμηρή σαν εσένα… αφού ενώ είχα πει πως θα τα καταφέρω κι έφυγα από το σπίτι … το ίδιο βράδυ γύρισα. Είχα άλλα όνειρα για μένα. και αυτό που με στεναχωρεί είναι ότι δεν μπόρεσα να τα πραγματοποιήσω. Ακόμα θέλω να πω και ένα τεράστιο «μπράβο» στον μπαμπά σου, ο οποίος σε στήριξε στην επιλογή σου και σε προέτρεψε να κάνεις αυτό που εσύ  ήθελες.

     Πραγματικά συγχαρητήρια, ελπίζω να πάνε όλα καλά και να ξέρεις ειλικρινά για μένα είσαι ένα μεγάλο πρότυπο. Θα ήθελα πολύ κάποια μέρα να σε γνωρίσω από κοντά!

                                                                                                                                 Με εκτίμηση

                                                                        Ελισάβετ

Σκέψεις…

Έχουμε γυρίσει χρόνια πίσω και πουθενά δεν βρίσκεται έστω λίγο φως! Βίαιες συμπεριφορές και λέξεις που αφήνουν σημάδια  στην ψυχή, που θάβονται κάτω από παγωμένα χαμόγελα και από κρυφά, βουβά κλάματα… Όταν κάποιος σε κάνει να χάνεις εσένα… «Να φεύγεις»! Και μη φοβάσαι για τα σημάδια από τις «πληγές»! Είναι παράσημα για να θυμάσαι ότι κάποτε τα έβαλαν μαζί σου κι εσύ τους νίκησες!

ΠΑΠΑΖΑΦΕΙΡΙΟΥ ΓΙΑΝΝΗΣ

Ελένη: …Μετά από τόση ώρα συζήτησης θέλεις να μου πεις Ελισάβετ πώς οι γονείς δεν σε αφήνουν να βγαίνεις έξω από το σπίτι σου;

Ελισάβετ: Έτσι ακριβώς, Ελένη μου,  μπορούσα να βγω μόνο με κάποιον άντρα της οικογένειας και αυτό μόνο όταν το επιθυμούσε εκείνος. Δυστυχώς, δεν έχω δικαίωμα ούτε να τους απευθύνω τον λόγο!

Ελένη: Και νόμιζα πως εγώ ήμουν αδικημένη. Σίγουρα, το ότι έχασα την ταυτότητα μου για να σπουδάσω    μπορεί να είναι άσχημο, αλλά αυτό που εσύ περνάς… Δεν μπορώ ούτε να το φανταστώ….

Ελισάβετ :Ναι είναι απαίσιο πράγμα. Έχω όμως να σου κάνω μια ερώτηση, αν επιτρέπεται. Θυσίασες κάτι πολύ μεγάλο και σημαντικό για να σπουδάσεις. Πιστεύεις ότι αξίζει μια τόση μεγάλη θυσία;

Ελένη: Με το να πάρω αυτήν την απόφαση θυσίασα την  ταυτότητα μου. Δεν ήμουν πια γυναίκα ούτε άντρας. Μπορεί κανένας να μην ήξερε την πραγματική ταυτότητα μου αλλά μέσα μου ένιωσα μια ευχαρίστηση και συνάμα ανακούφιση  για την απόφαση που πήρα.

Ελισάβετ :Ζηλεύω και εγώ θέλω να βγω έξω να γνωρίσω τον κόσμο και όχι να ξημεροβραδιάζομαι μισόκλειστη μέσα ΑΧ!!

Ελένη: Όλα θα γίνουν απλά συνέχισε να έχεις θέληση…

Ελισάβετ :Δεν πρόκειται να τα παρατήσω και ευχαριστώ πολύ για αυτή την συζήτηση. 

Ελένη: Εγώ σε ευχαριστώ!

ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣ

Άγγελος: Πιστεύετε ότι η θέση της γυναίκας έχει αλλάξει σήμερα;

Μαρτινέγκου: Φυσικά και έχει αλλάξει και πολύ μάλιστα. Όμως σιγουρά θα μπορούσε να ήταν τα πράγματα και καλύτερα.

Άγγελος: Ποιες διαφορές παρατηρείτε;

Μαρτινέγκου: Οι γυναίκες μπορούν πια να σπουδάσουν, να μορφωθούν, να κάνουν όποιο επάγγελμα θέλουν, να έχουν πολιτικά δικαιώματα ακόμα μπορούν και να μην παντρευτούν αν δεν το επιθυμούν.

Άγγελος: Βλέπετε όμως και ομοιότητες;

Μαρτινέγκου: Δυστυχώς. Είναι δύσκολο  η κοινωνία και κάποιοι άνθρωποι να αλλάξουν μυαλά. Θεωρούν τις γυναίκες κτήμα τους, σαν αντικείμενα χωρίς δικαιώματα, υποταγμένα στον άνδρα. Δύσκολα να φύγει η ανδροκρατούμενη αντίληψη.

Άγγελος: Τι θα μπορούσε να γίνει; Θα πρέπει να γίνουν αλλαγές σίγουρα.

Μαρτινέγκου: Ναι σίγουρα θα πρέπει να αλλάξουν πολλά πράγματα. Πρέπει οι άντρες να εκπαιδεύονται από την οικογένεια, το σχολείο και την κοινωνία ώστε να δείχνουν σεβασμό στην γυναίκα…

Άγγελος: … Και να δέχονται πως όλοι είμαστε ίσοι και ελεύθεροι να κάνουμε τις επιλογές μας.

Μαρτινέγκου: Έχεις δίκιο. Πόσο θα ήθελα και εγώ τότε να ήμουν ελεύθερη να κάνω την επιλογή μου… Να ασχοληθώ με τα γράμματα που τόσο ήθελα!

Άγγελος: Λάθος  εποχή ζήσατε! Με ένα τόσο προοδευτικό μυαλό!!!

ΠΑΡΟΥΣΟΥΔΗ  ΜΑΡΙΑ

Γυναίκα…

Γυναίκα λέξη ιερή. 

Χωρίς αυτήν δεν θα υπάρχει πια ζωή,

δυστυχώς όμως πολλοί 

τις καταπιέζουν και τις κακοποιούν.

Στις γυναικοκτονίες όπως: 

Καρολάιν, Γαρυφαλιά και 

άλλα θύματα πολλά….

τέλος πρέπει να δοθεί 

και η χαρά να απλωθεί!

ΠΙΤΣΕΛΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ

Σκέψεις…

    Καθημερινά απογοητεύομαι όλο και πιο πολύ από τα τέρατα που επιλέξαμε να αποκαλούμε ανθρώπους. Μπορούμε να ταξιδέψουμε στο διάστημα αλλά όχι μα σεβόμαστε το γυναικείο φύλο; Άντρες κακοποιούν νεαρά κορίτσια και η κοινωνία αδιαφορεί. Κοιμάσαι τα βράδια ξέροντας πως στιγμάτισες μία γυναίκα για την υπόλοιπη ζωή της; Και η δικαιολογία, η προκλητική της ενδυμασία… Θέλουμε να αποκαλούμαστε εξελιγμένο είδος όταν δεν μπορούμε καν να έχουμε μια πρέπουσα συμπεριφορά. Ας μιλήσουμε όμως για εκείνη την μέρα που δεν έδωσες την αγάπη, την ασφάλεια, την προσοχή σου σε κάποια, λόγω του φύλου της. Έχω σταματήσει να βλέπω τηλεόραση εδώ και καιρό γιατί με ταράζει. Έβλεπα "πρότυπα" ανθρώπους να λένε…να λένε… , αλλά τίποτα να μην κάνουν. Θεέ μου ευλόγησέ μας γιατί έτσι όπως πάμε, σωτηρία δεν θα έχουμε!

ΡΩΜΠΗΣ ΑΣΤΕΡΙΟΣ

Σκέψεις…

Είναι δυνατόν να γίνονται όλα αυτά; Σε τι χρόνια ζούμε; Δεν μπορώ να καταλάβω τι καρδιές έχουν οι άνθρωποι, αυτά τα χρόνια. Ακραία σκηνικά γίνονται κάθε μέρα, γυναικοκτονίες και βιασμοί. Γυναίκες δολοφονούνται λόγω της ζήλιας που μπορεί να υπάρχει. Επίσης τα περιστατικά βιασμών το τελευταίο καιρό έχουν αυξηθεί. Ειλικρινά αναρωτιέμαι αν αυτοί που τα διαπράττουν θεωρούνται άνθρωποι. Δεν μπορώ να καταλάβω τι σκέφτονται αυτοί οι άνθρωποι. Θεωρούν τη γυναίκα κατώτερη… Δεν χωράει στο μυαλό μου πώς αντέχουν να φωνάζουν και να χτυπάνε μικρά παιδιά. Η κακοποίηση είναι πολύ μεγάλη. Άραγε και παλιά ήταν τόση ή η πανδημία μας έχει τρελάνει!